Külfet paylaşımının neoklasik realist açıklaması: 2014-2020 yılları arasında NATO'da külfet paylaşımı

NATO işlevlerini sürdürebilmek için müttefikler arasında maliyetleri paylaşılması gereken önemli miktarda kaynağa ihtiyaç duyar. NATO'da adil olmayan külfet paylaşımı problemi ekonomi, uluslararası ilişkiler ve güvenlik çalışmaları gibi birçok disiplinden araştırmacının ilgisini çekmiştir. Bu tez, müttefiklerin farklı külfet paylaşımı davranışlarını en çok açıklama gücüne sahip değişkenleri açıklamaya odaklanmaktadır. Araştırmamızda, neoklasik realist bir teorik çerçeveden, sonuncusu 2014 yılında (esasen Ukrayna'ya yönelik Rus saldırganlığına bir tepki olarak) başlayan külfet paylaşımı tartışmalarını incelemektedir. Biz bu çalışmada müttefiklerin külfet paylaşımı kararlarını esasen sistemik baskılara uygun olarak verdiğini gösteriyoruz. Yakın zamanda literatürde külfet paylaşımını ittifak yönetimi ve stratejik kültürle açıklamayı hedefleyen araştırmalar mevcuttur. Ancak bizim yaptığımız analizin sonuçları, ittifak yönetimi yöntemlerinin yeni külfet paylaşımı düzenlemelerine yönelik altyapı oluştursa da külfet paylaşımına olan bağlılığın halen ulusal bir karar olduğuna işaret etmektedir. Dahası, Atlantikçi stratejik kültürün azalan personel giderleri ve artan askeri teçhizat tedarikiyle ilişkilendirilmesinin, eğer bir müttefik personel sayısını azalttığı için personel giderleri düşüyorsa veya ulusal askeri ihtiyaçlarını karşılamak için yeni teçhizat tedarik ediyorsa yanlış yönlendirici olabileceği gösterilmektedir. Araştırmamızın daha sofistike külfet paylaşımı indikatörlerinin analizi için bir başlangıç olacağını tahmin ediyoruz.