Nötrofil / lenfosit oranının kolorektal kanser prognozunda prediktif değeri

Amaç: Çalışmamızda; rezeksiyon yapılan kolorektal kanserli olgularda nötrofil lenfosit oranının tümör büyüklüğü, pozitif lenf nodu oranı, serum CEA ve CA 19-9 düzeyleri gibi diğer prognostik faktörlerle ilişkisini belirlemeyi amaçladık. Materyal ve Metod: Yerel etik kurul onayı alındıktan sonra, Adnan Menderes Üniversitesi Tıp Fakültesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi? nde 2008 ile 2012 yılları arasında Genel Cerrahi Ünitesi? nce kolon ve rektum kanseri tanısıyla elektif şartlarda rezeksiyon uygulanmış olan hastaların sayısal istatistikleri ve 146 hastaya ait bilgiler, hastane bilgi yönetim sistemi kullanılarak ve retrospektif olarak dosya verileri incelenerek yapılmıştır. Çalışmaya dahil edilmiş olan hastaların demografik verileri, klinik takipleri, laboratuvar parametreleri, görüntüleme ve patoloji kayıtları incelenip gerekli veriler çalışmaya dahil edildi ve bu şekilde nötrofil lenfosit oranının diğer prognostik faktörler ile ilişkisi araştırıldı. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen olguların %61? i erkek %39? u kadındır. Olgulardan erkek cinsiyete sahip olanların yaş ortalaması 66±13 ve kadın cinsiyete sahip olanların yaş ortalaması 64±12? dir. Tümör yerleşim yeri olarak en sık rektum (%36,3), ikinci sıklıkta sigmoid kolon (%21,9) ve en az oranda tansvers kolon (%2,7) yer almaktadır. TNM evreleme sistemine göre olguların % 69,9? u T3, %19,2? si T2 ve %11,0? ı T4 evre tümöre ve lenf nodu tutulumu gözlenen %58,2 olgunun %30,8? i N1, %27,4? ü N2 tutuluma sahiptir. Hastaların serum CA 19-9 düzeyleri ortalaması 72,8±351,7 ve serum CEA düzeyi ortalaması 171,7±1699,2 olup nötrofil lenfosit oranı ortalaması 4,0±3,5 ve medyanı 3,1? dir. Çalışmamızda NLO ile tümörün yerleşim yeri (p=0,606), tümör büyüklüğü (p=0,657) ve pozitif lenf nodu oranı (p=0,644) ile istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Araştırmamızda, prognoza etki eden faktörlerden artmış tümör büyüklüğü ve lenf nodu tutulumları preoperatif serum CEA seviyesi ile korele iken; serum CEA düzeyi ile NLO arasında bir ilişki tespit edilememiştir. Çalışmamızda kolorektal kanserli olgularda prognozu etkileyen faktörlerden tümör evresi ile serum CA 19-9 seviyeleri arasında ve CA 19-9 ile NLO arasında bir ilişki saptanmaz iken serum CEA düzeyi ile serum CA 19-9 düzeyi arasında orta dereceli bir ilişki tespit edilmiştir. Sonuç: Çeşitli kanser tiplerine sahip hastalarda prognoz ile ilişkili olduğu belirtilen nötrofil lenfosit oranı ile; tümörün yerleşim yeri, serum CEA düzeyi, tümör büyüklüğü ve pozitif lenf nodu oranı ile anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Nötrofil lenfosit oranı basit bir analiz, kolayca bulunabilen bir laboratuar değişkeni ve pro-tümör inflamatuar denge halinin göstergesi olmakla birlikte, artmış nötrofil lenfosit oranı ile kötü onkolojik gidişat arasındaki ilişki halen netlik kazanmamıştır. Yakın tarihli literatürlerde çelişkili sonuçlar mevcuttur. Her ne kadar serum CEA, CA 19-9 ve CA 72-4 gibi konvasiyonel markırlara göre hematolojik markırlar çok daha ucuz ve hızlı labaratuvar parametreleri olsalar da, tümör tarafından tetiklenen immun cevap kompleks bir yapıya sahiptir ve nötrofil lenfosit oranı sistemik inflamatuar yanıta sadece bir açıdan bakış sağlamaktadır. Nötrofil lenfosit oranı tek başına bağımsız bir prognostik faktör olarak değerlendirilemese de diğer faktörlerle birlikte değerlendirildiğinde klinisyene ek bakış açısı sağlayabilme açısından faydalı olabilir. Henüz üzerinde konsensus sağlanmamış bu konuya ilişkin çalışmaların gerekliliği ve devamlılığının önemli olduğunu vurgulamakta fayda olacağı kanaatindeyiz.