Effect of cooperative games and identification with the game partner on prosocial behavior among preschoolers

Dijital oyunlar, günümüzde küçük çocukların en sık etkileşimde bulunduğu dijital medya araçlarından biridir. Dijital oyun kullanımındaki artış, bu oyunların erken çocukluk dönemindeki etkilerini önemli bir araştırma konusu haline getirmiştir. Mevcut bulgular, olumlu temalara sahip, eğitsel ve gerçekçi içerikli dijital oyunların çocukların sosyal davranışlarını, bilişsel gelişimlerini ve öğrenme süreçlerini destekleyebileceğini göstermektedir. Bu araştırma, çocukların işbirlikçi bir oyun oynamasının prososyal davranışı teşvik edip etmeyeceğini ve karakterlerle özdeşleşmenin prososyal davranış üzerindeki etkisini incelemiştir. Bu amaçla, işbirliği unsurlarını içeren yeni bir dijital oyun tasarlanmış; oyun türü (işbirlikçi veya işbirliği içermeyen) ile karakter türüne bağlı özdeşleşme düzeyi (insan veya antropomorfik hayvan) oyunun farklı versiyonlarında değiştirilmiştir. Araştırmaya, okul öncesi dönemdeki 171 Türkçe konuşan çocuk katılmış ve her biri oyunun dört versiyonundan birine rastgele atanmıştır. Prososyal davranış, oyun içindeki pizza paylaşma görevi ve oyun sonrasındaki çıkartma paylaşma görevi ile ölçülmüştür. İşbirlikçi versiyonu oynamak, işbirliği içermeyen versiyona kıyasla prososyal davranışı artırmamıştır. Hayvan karakterle oynayanlara kıyasla, insan karakterle oynayan çocuklar pizza dilimlerini daha az paylaşırken, çıkartma görevinde daha fazla paylaşım yapmıştır. Bu bulgu, özdeşleşmenin etkisinin bağlama ve ödül türüne göre değişebileceğini göstermektedir. Bulgular, çocukların dijital oyun unsurlarına verdikleri tepkilerin karmaşıklığını ortaya koymakta ve prososyal davranışın incelenmesinde karakter algılarının dikkate alınmasının önemini vurgulamaktadır.