Orta derece sistolik kalp yetersizliği olan diyabetik hastalarda ani kardiyak ölüm riskinin değerlendirilmesinde ventriküler repolarizasyon parametrelerinin önemi

Amaç: Sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu (LVEF)<35 olan iskemik kalp yetersizliği hastalarında ani kardiyak ölümü önlemek amacıyla ICD implantasyonu önerilmektedir. Yapılan çalışmalarda LVEF %35-49 arasında olan diyabetik iskemik kalp yetersizliği hastalarında diyabeti olmayanlara göre ani kardiyak ölüm oranları yüksek bulunmuştur. Bu grupta LVEF dışında başka bağımsız prediktörlere ihtiyaç duyulmaktadır. Çalışmanın amacı, Mİ sonrasında LVEF %35-49 arasında olan iskemik kalp yetersizliği ile takip edilen diyabetik hastalarda ani kardiyak ölüm riskini öngörmede ventriküler repolarizasyon parametrelerini değerlendirmektir. Metot: Çalışmaya 2012-2020 yılları arasında Karadeniz Teknik Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde AKS sonrası LVEF %35-49 arasında olan diyabetik ve diyabetik olmayan hastalar alınmıştır. Diyabetik hasta sayısı 285, diyabetik olmayan hasta sayısı 381 olmak üzere çalışmaya toplam 666 hasta dahil edilmiş olup ortalama takip süresi 45 aydır. Hastaların taburculuk öncesi EKG leri incelenmiştir. Tpe intervali ile Tpe/QT oranları ve her iki grup arasındaki mortalite oranları karşılaştırılmıştır. Bulgular: Çalışmamızın sonucunda diyabetik hasta grubunda Tpe intervali daha uzun ve Tpe/QT oranı daha yüksek saptanmıştır (ortalama Tpe değeri 90,5±15,6 msn p<0,001 ; ortalama Tpe/QT değeri 0,223±0,033 p<0,001). Diyabetik hasta grubuyla diyabetik olmayan hasta grubu arasında tüm nedenlere bağlı ölümde anlamlı fark bulunmamıştır (p=0,586). Diyabetik hastalarda ani kardiyak ölüm oranı diyabetik olmayan hasta grubuna göre anlamlı olarak daha fazla bulunmuştur (p=0,037). Sonuç: Miyokard infarktüsü sonrasında EF%35-49 arasında takip edilen hastalarda diyabet ani kardiyak ölüm için ön görücü olup diyabetik grupta Tpe intervali ve Tpe/QT oranı yüksek spesifite ve sensivite ile anlamlı olarak daha yüksek bulunmuştur.