Ortopedi kliniğince acil ve/veya elektif omuz ve/veya kol cerrahisi yapılacak hastalara farklı anestezi yöntemlerinin uygulanmasının intraoperatif analjezi ve postoperatif ağrı tedavisi üzerine etkileri

Çalışmamızda elektif omuz ve kol cerrahisi planlanan hastalarda farklı anestezi yöntemlerinin, intraoperatif anestezi ve analjezi, postoperatif analjezi, ek analjezik gereksinimi ve hasta memnuniyeti üzerine olan etkilerini karşılaştırmayı amaçladık. Çalışmaya ASA I-II, 16-60 yaş arası omuz ve üst ekstremite cerrahisi uygulanacak hastalar dahil edildi. 16 yaş altı, 60 yaş üstü, hamile, kardiyak, renal veya hepatik yetmezliği olanlar, periferik nöropati, diabet veya epilepsi öyküsü olanlar, kullanılan ilaçlara alerji hikayesi olanlar, bronkopulmoner hastalık hikayesi olanlar, çalışma kapsamına alınmadı. Bütün hastalara operasyondan bir gün önce preoperatif vizit yapıldı. Hastalara uygulanacak olan anestezi yöntemi anlatıldı. Oluşabilecek komplikasyonlar hakkında bilgi verildi. VAS, VRS anlatıldı. Postoperatif dönemde interskalen kateterden veya intravenöz yolla sağlanacak olan analjezi anlatıldı. İşlemden 30 dk önce sedasyon yapıldı, moniterize edildi, nazal 3lt/dk oksijen verildi, giriş sistolik kan basıncı, diyastolik kan basıncı, kalp hızı, oksijen saturasyonu değerleri kaydedildi. Blok yapılacaksa, sinir stimülatörü ile deltoid kas cevabı aranarak, kateter 2-3 cm kasların arasına itildi, cerrahi anestezi oluşma süresi kaydedildi. Genel anestezi uygulanacaksa, 0.1-0.5mg/kg nimbex, 1micgr/kg fentanil, 4-7mg/kg pentothal, 1mg/kg lysthenon ile entübe edilerek, entübasyonu takiben %50 FiO2 ile %50 NO2, %0.5-2 sevorane ile 10ml/kg tidal volüm, dakikada 12 solunum sayısı olacak şekilde IPPV modunda mekanik ventilasyon ayarlandı. 5. dakika, 10. dakika, 20. dakika, 30. dakika, 60. dakika, 90. dakika, 120. dakika, 180. dakika ve operasyon sonunda kalp hızı, sistolik-diyastolik kan basınçları,oksijen saturasyonları, kaydedildi. Her üç grubun da operasyon sonu, post operatif 5. dk ve 1. 2. 4. 6. 12. 24. saat kalp hızı, sistolik-diyastolik kan basınçları, istirahat ve hareket VAS ve VRS değerleri kaydedildi. Hastalarda intraoperatif ve postoperatif dönemde oluşan komplikasyonlar not edildi. Postoperatif ilk bolus ihtiyaçları, verilen/istenen bolus oranı ve toplam verilen ilaç miktarı kaydedilerek, hasta memnuniyeti kaydedildi. Hastalar telefonla 1.ayın sonunda aranarak parestezi, dizestezi sorgulandı. Grup G: Hastalara genel anestezi uygulandı. Postoperatif analjezi IV PCA ile sağlandı. IV sürekli morfin infüzyonu 0.2mg/saat infüzyon+1mg bolus+20dk kilitli kalma ayarlanarak, cerrahi bitiminde başlandı. Grup I: Sinir stimülatörü ile interskalen blokaj uygulanarak sinir kılıfı içine kateter yerleştirildi. 40cc %0.6 ropivakain bolus verildi. Postoperatif analjezi blokajdan 6 saat sonra uygulanmaya başlandı ve kateterden sağlandı. %0.2 ropivakain 6cc/saat infüzyon+ 5cc bolus+20dk kilitli kalma ayarlanarak verildi. Grup IG: Sinir stimülatörü ile interskalen blokaj uygulandı, sinir kılıfı içine kateter yerleştirildi. 40cc %0.6 ropivakain bolus verildi. Daha sonra genel anestezi uygulandı. Postoperatif analjezi grup I deki gibi sağlandı. Sadece genel anestezi uygulanan grupta; - intraoperatif fentanil kullanımı daha fazlaydı, -postoperatif bulantı %82, kusma %58.8 oranında görüldü, - VAS (i), VAS (h), VRS (i), VRS (h) değerleri daha yüksekti, -PCA ile ilk bolus doz alma süreleri arasında anlamlı bir fark yokken, toplam verilen bolus doz sayıları diğer iki gruba göre daha fazlaydı, -Hasta memnuniyeti daha düşüktü ( p< 0.05 ). Sonuç olarak: Genel anestezi ile birlikte veya tek başına interskalen blok yapılmasının ve kılıfa kateter yerleştirilerek postoperatif analjezinin bu yolla sağlanmasının, genel anestezi ve postoperatif iv morfin protokolünden daha avantajlı olduğu kanısına vardık. Biz sadece teknik karşılaştırdık. ISB da lokal anestetik ajana adjuvan ilaçlar eklenerek ilaç karşılaştıran veya ISB yaparken USG kullanmanın başarıya etkilerini araştıran ileri çalışmalar yapılabilir.