Habitus as a critique of the subject-object dichotomy: A case of Ankara musicians

Bu tez, sanat teorilerinin metodolojilerinde yaygın olarak görülen özne-nesne dikotomisi ön kabulünün bir eleştirisidir. Tez, bu eleştirisini, Pierre Bourdieu'nün habitus kavramından yararlanarak yürüttüğü ampirik verilerinin analizi aracılığıyla yapmaktadır. Bu tezin sunduğu ampirik veriler, Ankaralı müzisyenlerle yapılan görüşmelerden oluşmaktadır. Bu görüşmelerin analizi yoluyla tez, özne-nesne dikotomisine dayanan sanat teorilerinin, bu tezin sunduğu ampirik çeşitliliği açıklamada yetersiz kaldığını göstermektedir. Bu tez ampirik verilerinin analizinde habitustan yararlanarak Ankara müzisyenlerinin durumunu ilişkisel bir kavrayış ile çalışmayı amaçlamaktadır.