Covıd-19 pandemisi sonrası hazırlık okulundaki İngilizce öğretmenlerinin değişen algıları ve gelişen hizmetiçi eğitim ihtiyaçları

Son zamanlarda eğitim kurumları, öğrencilerin akademik ihtiyaçlarını desteklemek ve COVID-19 kısıtlamalarından kaçınmak için çevrimiçi eğitim kullanıyor ve yeni yönergeler uyguluyor. Dil öğretmenleri ise hızlı salgın nedeniyle neredeyse anında çevrimiçi öğrenmeye geçmek zorunda kaldılar. Birçok İngilizce öğretmeni daha önce uzaktan eğitim tecrübesine sahipti, ancak geri kalanı için durum söz konusu değildi. Bu çalışma, yükseköğretim düzeyindeki İngilizce hazırlık öğretim görevlilerinin yeni eğitim gereksinimlerini tartıştı. 4 puanlık Likert ölçekli sonuçları toplamak için anketin ölçeğinde bazı küçük değişiklikler yapılarak karma yöntem tasarımı gerçekleştirilmiştir. Anket Tekin & Yaman (2008) çalışmasında, Guskey'nin (2000) yaklaşımı ve öğretmen eğitimi için etkili bir ihtiyaç analizi kullanılarak geliştirilmiştir. Ayrıca Koç (2016)' un 'Türkiye'deki İlköğretim Okullarında İngilizce Öğretmenlerinin Hizmet İçi Eğitimlerinin Genel Bir Araştırması' başlıklı makalesinden alındı. Öğretmenlerin eğitim gereksinimleriyle uyumlu olmak ve zengin veriler elde etmek için, bir araç olarak, önceden geliştirilmiş ve açık uçlu bir dizi görüşme sorusu kullanıldı. Bulgular, katılımcı profilleri, birkaç farklı bakış açısıyla nasıl anlaşılabileceği, kapsayıcı temalar ve alt temalar ile bunların yükseköğretimde yabancı dil öğretimine yönelik çıkarımları ve önerileri açısından gözden geçirilmiştir. İngilizce öğretmenlerinin çevrimiçi öğretim ve öğrenimle uğraşırken buldukları avantajlar ve zorluklar, öncelikle alanın hem öğretimsel hem de teknolojik yönlerinde daha fazla eğitim ihtiyacına bağlandı.