John Searle ve Robert Kane'in Liberteryan görüşlerindeki asliyet problemi

Özgür irade, felsefe tarihinde en çok tartışma konusu olmuş ve üzerinde düşünen insanlarda belki en fazla kafa karışıklığına sebep olmuş meselelerden biridir. Bu tezde John Searle ve Robert Kane'in görüşlerinde özgür iradenin doğasına dair asliyet problemlerine odaklanacağım. Birincisi, faillik (agency) konseptlerinin basitleştirilmiş bir versiyonu olarak anlayabileceğimiz asliyet (sourcehood) prensibi a) indirgemeci fizikalizm ve b) nedensel determinizm ışığında oldukça bariz bir problem olarak öne çıkmaktadır. Birinci kısımda, özgür irade tartışmalarının tezimizin temel argümanlarını ilgilendiren kısımlarını genel olarak aydınlatmaya çalışacağız. İkincisi, Searle ve Kane'in temel varsayımlarını incelemeye başladığımızda, kendilerinin ontolojik varsayımlarının yine kendi libertaryen sezgileri karşısında nasıl ciddi sorunlara yol açtığını görmeye başlayacağız. İkinci kısımda Searle'ün Biyolojik Naturalizm'inin nasıl epifenomenalizme götürdüğünü ve üçüncü kısımda Robert Kane'in kendini-gerçekleştiren eylemlerinin (self-forming actions) uyumculuk (compatibilism) tezini savunanlara nazaran daha fazla control sahibi bir fail görüşü sunmakta başarısız olduğunu göstermeye çalışacağım. Görüşüm o dur ki özgür irade, en azından tepeden aşağı (top-down) bir sebebiyet zincirini öngörür ve bu tezde baştan sona üzerinde tartışacağım bu iki libertaryen tezde bu koşulun sağlanabilmesi pek muhtemel görünmemektedir. Dördüncü kısmı fizikalizmin metafizik açıdan stabil ve bölünemez vasıflar içeren herhangi bir benlik görüşünü nasıl derinden sarsabildiğini göreceğiz ki bu tür bir benlik kavramının libertaryen sezgilerimiz açısından pek de vazgeçilebilir olduğu düşüncesinde değiliz.