Helikopter ebeveynlik ve üniversite öğrencilerinde yeme bozukluğu belirtileri arasındaki ilişki: Ebeveyn duygusal erişilebilirliğinin ve duygu düzenleme güçlüğünün rolleri

Bu çalışma, helikopter ebeveynlik (HE) ile yeme bozukluğu belirtileri şiddeti arasındaki ilişkiye ve bu ilişkide anne-baba duygusal erişilebilirliği (DE) ile çocuğun duygu düzenleme güçlüğünün (DDG) aracılık rollerine odaklanmaktadır. Çalışmanın örneklemi, 303 üniversite öğrencisinden oluşmaktadır. Veri toplama yöntemi olarak çevrimiçi anket kullanılmıştır. Değişkenler arasındaki ilişkiler ikili korelasyon ve aracılık analizleri ile incelemiştir. Bulgular, annenin HE ile yeme bozukluğu belirtileri şiddeti arasında pozitif bir ilişkinin, çocuğun DDG aracılığıyla var olduğunu göstermektedir. Ayrıca, babanın DE ve çocuğun DDG seri aracılığıyla, babanın HE ve yeme bozukluğu belirtileri şiddeti arasında negatif yönlü bir ilişki ortaya çıkmıştır. Babanın HE ile DE arasında pozitif bir ilişki bulunurken, babanın DE ile çocuğun DDG arasında negatif bir ilişki bulunmuştur. Sonuçlar, helikopter ebeveynliğin üniversite öğrencileri üzerindeki etkileri konusunda yapılan araştırmalara katkı sağlamakta ve helikopter ebeveynliğin yeme bozukluklarına etkisini anlamak için ebeveynlerin duygusal erişilebilirliğini ve çocuğun duygu düzenleme güçlüğünü dikkate almanın önemini vurgulamaktadır. Bulgular, helikopter ebeveynliğin potansiyel olumsuz etkisini azaltmaya yönelik müdahaleler ve ebeveyn eğitim programları geliştirme konusunda ebeveynlere ve ruh sağlığı uzmanlarına ipuçları sunmaktadır. Ayrıca, bu çalışmanın güçlü yönleri, sınırlılıkları ve gelecekteki araştırmalar için öneriler tartışılmaktadır.