Angiotensinogen, angiotensin II type 1 receptor and PAI-1 gene polymorphism transplant recipient and their association with chronic allograft dysfunction

38 ÖZET RAS kan basıncı regülasyonu, renal ve kardiyovasküler hastalıkların progresyonunda önemli rol oynar. Esansiyel hipertansiyon, kardiyovasküler hastalıklar ve ilerleyici renal yetmezlikle renin-anjiotensin sistemi kompenentlerinin genetik varyantları arasında ilişki olduğunu gösteren çok sayıda çalışma vardır. PAİ-1 in renin anjiotensin sistemi ve artmış trombotik risk ile ilişkili oluğu ve anjiotensin II nin PAİ-1 düzeyini arttırarak flbrozis gelişimini arttırdığı önesürülrnektedir..Kronik rejeksiyonda morfolojik olarak interstisyel fibrozis, tubuler atrofi, arteriolopati ve bazı vakalarda glomeruloskleroz sözkonusudur. Bu çalışmada Anjiotensinojen (M235T), anjiotensin II tip 1 reseptör (AT 1) (A1166T) ve PAI-1 genotiplerinin kronik allograft disfonksiyonu (KAD) ile ilişkisi araştırılmıştır. Çalışmaya Gazi ve Hacettepe Üniversitesi hastanelerinde takip edilen 82 renal transplanth (47 E, 35 K ve ort. yaş 34,87±1 1,22 ) ve AGT, AT 1 için 100 (54 E, 46 K ve ort. yaş 35,54 ± 10,26 ) ve PAI-1 için 80 (45 erkek, 35 kadın ve yaş 36,54 ± 12,41) sağlıklı kontrol alındı. KAD olan vakalarda, graft fonksiyonları iyi olanlara göre MM genotipi ve M allel sıklığı daha düşüktü (p<0,005). KAD olan ve olmayan hastaların AA, AC, CC genotip ve A, C allel dağılımları arasında fark bulunmadı (p>0,05). Graft fonksiyonları iyi olan vakalarda kontrol grubuna göre A alleli fazla C alleli daha düşük oranda görülüyordu (p<0,001). Graft fonksiyonları iyi giden hastalarda 5G5G genotip ve 5G allel sıklığı, KAD olanlara göre belirgin olarak daha yüksekti ( p<0,001). Sonuç olarak transplantasyon öncesi AGT, AT 1 ve PAI-1 genotiplerinin bilinmesi hastaların kronik allograft disfoksiyonu açısından risk grubunda olup olmadıklarının belirlenmesinde yardımcı olabilir.