Form and part through standard/non-standard duality

Bu tez araştırmasını iki yönlü bir yaklaşım ile şekillendirmektedir: yeni bir algoritma önermektedir, fakat önce algoritmanın değerlendirilebilmesi için gereken ilişkisel modelini kurmaktadır. Çalışma, "biçim" ve "parça"nın mimarlıktaki içsel ilişkisini, "standart" ve "standart-olmayan" kavramları üzerinden tartışmaktadır. Biçim bir objenin bütün şeklidir ve parça, biçimin sayısız bileşenleridir. Mimarlık için merkezi bir özellik olan "standart," ve mimarlığa daha sonradan dahil olmuş, birçok biçimsel alternatiflerden oluşan "standart-olmayan" kavramları sahip oldukları biçimsel ve yapısal niteliklerinden dolayı çalışmaya dahil edilmişlerdir. Dört kavramın hepsi tarihsel bağlamları ve tektonik, seri-üretim, seri-özelleştirme gibi ikincil temalar ile ilişkilendirilerek incelenmiştir. "Standart" ve "standart dışı" kavramlarını "biçim" ve "parça" açısından daha fazla açıklamak için, mimarideki basit ana teknikler ve çeşitli geometrik oluşumlar da, yapılı örnekler aracılığıyla ele alınmıştır. Bunları temel alarak, dört parçalı bir bağıntı kurulmuştur. Bu bağıntı, dört kavramın önemli bir yorumlamasını ve kavramların birbirleriyle ilişkisini formüle etmekte ve bu sayede analitik bir çerçevesini oluşturmaktadır. Dört parçalı bağıntının son bölümünün bulguları üzerinden bir algoritma tasarlanmıştır. Algoritma, çeşitli parametreleri kullanarak dönel yüzeyler için birçok alternatif enfrastrüktür modeli oluşturabilmektedir. Bulgular, standardizasyon, malzeme kullanımı, basitlik ve kurulum kolaylığı açısından önemli avantajlar sunmaktadır. Algoritma, az miktarlarda farklılaştırılarak diğer üç bölüme de benzer şekilde uyarlanabilir.