Siklodekstrin ve tiyobarbituratların kompleks oluşumu üzerine çalışma

Bu tezin amacı, 5-sübsitüe-1-(o-aril)-2-tiyobarbitürik asitlerin siklodekstrin ile kompleks oluşturarak sulu ortam içinde taşınma yeteneğinin arttırılmasıydı. Birçok barbitürik ve tiyobarbitürik asitleri türevleri merkezi sinir sistemi antidepresanı olarak etkin olan ilaçlardır, bu sebeple, hafif sedasyondan tüm anesteziye kadar geniş yelpazede etkileri vardır. Siklodekstrinler farklı moleküllerle reaksiyona girip kompleks bileşikler oluşturabilen halkalı oligosatkaritler olarak adlandırılırlar. Bunlar sulu bir ortam içinde ilaç çözünürlüğünü arttırmak için kullanılmaktadırlar. Bu yüzden, farmasötikte yardımcı maddeler olarak birçok uygulamada kullanılmışlardır. Bu çalışmada ilk olarak ilgili o-sübsitüe-feniltiyoüre türevlerinden o-sübsitüe-2-tiyobarbitürik asit türevleri sentezlenmiştir. Sonra bunlar tanımlanmış ve saflıkları NMR ve HPLC gibi farklı tekniklerle control edilmiştir. Çeşitli faktörlerin kompleksleşme oranı üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Bunlardan biri, tiyobarbitürik asit(TBA):siklodekstrin (SD) oranıdır.. Bir türev, 5-metil-1-(o-florofenil)-2-tiyobarbitürik asitin en yüksek konsantrasyonu damıtılmış su ve fosfat tampon ortamında çalışılan 25ºC ve 37ºC sıcaklıklarda TBA:SD 1:4 oranında olduğunda bulunmuştur. 5,5-dimetil-1-(o-tolil)-2-tiyobarbitürik asitin en yüksek konsantrasyonu damıtılmış su ortamında 25ºC ve 37ºC sıcaklıklarda TBA:SD 1:1 oranında yüksek çözünürlüğe sahip olduğu bulunmuştur. Ve fosfat tampon ortamında 25ºC sıcaklıkta en yüksek konsantrasyonu TBA:SD 1:2 oranında iken, 37ºC sıcaklıkta en yüksek konsantrasyonu TBA:SD 1:1 oranında iken bulunmuştur. İki siklodekstrin yapısının kompleks oluşturma üzerindeki etkilerini incelenmiştir. Bunlar arasında beta-siklodekstrin, 2-hidrosipropil-betasiklodekstrine göre daha kararlı yapıya sahip kompleksin oluşmasını sağlamaktadır. Ayrıca, ısı etkisi araştırılmış ve kompleksleşme oranının 25ºC sıcaklıkta 37ºC sıcaklığa göre daha yüksek olduğu gözlemiştir.. Isı etkisi ile ilgili çalışmanın sonuçları ayrıca kompleksleşme sürecinin standard serbest enerji değişimi (ΔGº), standard entalpi (ΔHº), standard entropi (ΔSº) değerlerinin hesaplanmasında kullanılmıştır.