Tavşanlarda alkali yanığa bağlı kornea damarlanmasına nitrik oksit sentaz inhibitörlerinin etkisi

ÖZET AMAÇ : Tavşanlarda şiddetli alkali yanığa bağlı kornea damarlanmasına, özgün ve özgün olmayan NOS inhibitörleri aminoguanidin ve N-nitro-L-arginine- methylester (L-NAME)'in etkisini incelemek. YÖNTEM : Kırk beş adet Yeni Zelanda beyaz erkek tavşanı rastgele yöntemle, herbiri 15 hayvandan oluşan plasebo kontrol (izotonik şalin), L-NAME ve aminoguanidin şeklinde üç gruba ayrıldı. Standart alkali kornea yanığı, 4 N sodyum hidroksit (NaOH) emdirilmiş 7 mm çaplı, disk şeklindeki Whatman # 3 filtre kağıdının merkezi kornea bölgesinde 2 dakika tutulması ile sağlandı. Kontrol ve çalışma gruplarındaki gözlere, alkali yanıktan 1 hafta önce başlayarak 14 gün sonrasına kadar hergün, izotonik şalin, L-NAME (100mM) veya aminoguanidin (100mM) solüsyonundan 0,1 mi subkonjunktival olarak uygulandı. Kornea damarlanması alkali yanıktan 15 gün sonra biyomikroskopi ile değerlendirildi. Alt yarıdaki en uzun üç damar ve üst yandaki en uzun iki damara ait ortalama uzunluk değerleri, alt ve üst kadranlara ait ortalama damarlanma cevabı olarak belirlenip, bu iki ortalamanın toplamı neovasküler indeks (Nİ) olarak hesaplandı. Yeni damarlanma cevabı saat kadranı olarak damarlanmanın yaygınlığı ve tüm saat kadranları ndaki en büyük damar uzunluklarının ortalaması alınarak hesaplanan ortalama damar uzunluğu olarak da değerlendirildi. Korneadaki nitrik oksit (NO) üretiminin göstergesi olarak doku nitrit düzeyi ölçüldü. Seçilmiş kornealarda yapılan histopatolojik incelemede, yanık bölgesindeki iltihabi hücrelerin görünüm ve sayıları değerlendirildi. BULGULAR : Nİ gruplar arasında 14 gün sonra benzer olarak bulundu (p > 0.05). Bununla birlikte, damarlanmanın saat kadranı olarak ifade edilen yaygınlığının, L- NAME ve aminoguanidin gruplarında kontrol grubuna göre anlamlı olarak arttığı 39gözlendi (sırasıyla p < 0.001 ve p <Ö.0Ö1). Benzer şekirde saat locTranı başına düşen ortalama damar uzunluğunun, L-NAME ve aminoguanidin ile tedavi edilen hayvanlarda kontrol grubuna göre belirgin bir şekilde artmış olduğu izlendi (sırasıyla p < 0.001 ve p < 0.001). L-NAME ve aminoguanidin grupları arasında, damarlanma yaygınlığı (p = 0.616) ve ortalama damar uzunluğu (p = 0.724) açısından anlamlı bir farklılık tespit edilmedi. Merkezi bölgesinin histolojik incelemesinde, iltihabi hücrelerin görünümleri ve sayıları açısından belirgin bir farklılık izlenmedi (p > 0.05). SONUÇLAR : Çalışma sonuçlarımız, özgün ve özgün olmayan NOS inhibitörlerinin şiddetli korneal alkali yanığa bağlı damarlanma cevabını arttırdığını göstermekte olup, NO'nun kornea damarlanmasında olduğu gibi artmış damarlanma durumlarında endojen bir inhibitor olarak etki ettiğini düşündürmektedir. Anahtar Kelimeler : Nitrik oksit, Nitrik oksit sentaz inhibitörleri, Kornea damarlanması, Kornea alkali yanığı. 40