Yabancı dil olarak İngilizce öğrenme ortamında öğretmen-öğrenci etkileşiminin belirleyicisi olarak öğretmen iyi oluşu

Bu çalışmanın amacı, Kapadokya Üniversitesi'nde İngilizce'yi yabancı dil olarak öğreten öğretmenlerin iyi oluşunun, öğretmen-öğrenci etkileşimini nasıl etkilediğini belirlemektir. Buna dayanarak üç veri toplama aracı kullanılmıştır. Katılımcıların demografik bilgileri toplandıktan sonra (cinsiyet, deneyim süresi ve mezun oldukları program), Collie, Shapka, Perry ve Martin (2015) tarafından geliştirilen Öğretmen İyi Oluş Anketi, Gorham'ın (1988) Sözsel Yakınlık Çerçevesi'nin uyarlaması ve öğretmenlerle yapılan sözlü mülakatlar veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. Öğretmen İyi Oluş Anketi, üniversitenin yabancı diller biriminde çalışan 15 İngilizce öğretmenine uygulanmıştır. Ardından, sınıf gözlemlerini ve mülakatları yürütebilmek için en yüksek ve en düşük skora sahip altı öğretmen seçilmiştir. Sözsel Yakınlık Çerçevesi, öğretmen-öğrenci arasındaki sözsel yakınlık davranış verisini kaydedebilmek için dört hafta boyunca sınıf gözlemlerinde kullanılmıştır. Gözlemlenen sözsel yakınlık temaları; kişisel örnek ve deneyim paylaşımı, soru yöneltme, mizah kullanımı, öğrenci davranışlarının övgü ve eleştirisi olmuştur. Mülakatlar, sözsel yakınlık temalarını destekleyici nitelikte bilgi toplamak amacıyla, veri toplama aşamasının son adımı olarak uygulanmıştır. Öğretmen İyi Oluş Anketi'nden toplanan veriler ve 15 öğretmenin demografik bilgileri SPSS kullanılarak analiz edilirken, mülakat ve sınıf gözleminden gelen veriler Braun ve Clarke'ın (2006) tematik analizi kullanılarak analiz edilmiştir. Bu çalışmanın bulguları, katılımcılarının çoğunun ev içi ilişkileri, konu ile ilgili bilgilerine güvenmeleri, neyi ya da nasıl öğrettiklerini kontrol etme becerileri, sınıflarındaki öğrencileriyle olan ilişkileri, okula gidiş-gelişleri ve öğrenci başarısında öğretmenlerin sorumluluğu hakkında olumlu hissettiklerini ortaya çıkarmıştır. Diğer taraftan çok sayıda katılımcı standartlaşmış testlerin, OOPT (Oxford Seviye Belirleme Sınavı), kullanımı, öğrencilerin ders esnasında telefon kullanmaları ve gün içindeki molaların yeterliliği ile ilgili maddelere en düşük puanları vermişlerdir. Bu çalışmanın bulguları ayrıca, öğretmen iyi oluş seviyesi ve lisans program mezuniyeti arasında önemli bir fark bulunduğunu, yani öğretmen iyi oluşunun, katılımcıların mezun oldukları bölümlerden etkilendiğini göstermiştir. Nitel veri sonuçları, iyi oluş seviyesi daha yüksek öğretmenlerin, sınıflarında daha fazla kişisel örnek ve deneyim paylaştıklarını, daha çok ve çeşitli sorular yönelttiklerini ve daha az eleştiri kullandıklarını göstermiştir. Karşılaştırıldığında, iyi oluş seviyesi daha düşük öğretmenler, öğrencilerini daha çok eleştirmiştir. Kişisel örnek ve deneyim paylaşımı oldukça sınırlı ve sınıflarında sordukları soru sayısı daha az olmuştur. Çalışmanın bulgularına ilişkin tartışmalar, literatürdeki diğer ilgili çalışmalar kapsamında gerçekleştirilmiştir.