Parabolik oluk kolektör ağının termal performansının teorik ve deneysel olarak incelenmesi

Bu tezde, Parabolik Oluk Güneş Kolektör (POGK) ağının performansının teorik ve deneysel olarak incelenmiştir. Teorik çalışma, POGK'ün optiksel ve termal analizlerini içermektedir. Termal model, daimi ve tek boyutlu ısı transferi yaklaşımıyla üzerine kurulmuştur. Alıcı tüpten olan ısı kayıpları; kolektör boyutları, malzemesi ve akışkan özelliklerinin etkilerini kapsayacak şekilde değerlendirilmiştir. Sayısal hesaplamalar, Denklem Çözücü (Engineering Equation Solver, EES) program kullanarak gerçekleştirilmiştir. Deneysel testler 2013 yaz sezonunun seçili günleri için Gaziantep'te uygulanmıştır. POGK'ün performansı; sıcaklıklar, akışkanların debisi, güneş enerjisi şiddeti verileri kullanılarak elde edilmiştir. Direk ışınım, kolektör giriş sıcaklığı, dış hava koşulları ve çalışma sıvısının kütlesel debisindeki değişimlerin POGK ağının performansı üzerindeki etkileri incelenmiştir. POGK ağının daimi ve dinamik şartlar altında testleri gerçekleştirilmiştir. POGK ağının ortalama optik verimi %55 seviyesinde iken, ısıl verimi %56 olarak elde edilmiştir. Ayrıca, çalışma sıvısı Renolin therm 320 kullanılarak 50°C, 100°C, 150°C ve 200°C sıcaklık değişimlerinde ve 0.1 kg/s'den 0.5 kg/s'ye kadar olan debilerde verim testleri yapılmıştır. Test sonucu elde edilen karakteristik eğrilerinden, kolektörlerin 200°C'den daha düşük sıcaklıklarda endüstriyel ısıtma uygulamalarına oldukça faydalı olduğu tespit edilmiştir.