Batı Afrika'dan Türk su ürünleri yetiştiriciliğine deniz levreği ve çipura değer zincirinin ve sürdürülebilirliğinin izlenmesi

Küresel nüfusun artması ve hayvansal protein ihtiyacının yükselmesiyle birlikte deniz ürünlerine olan küresel talep hızla artmaktadır, bu da yoğun su ürünleri yetiştiriciliğinin hızlı bir şekilde gelişmesine ve sosyo-ekolojik etkileri hakkında soruların ortaya çıkmasına yol açmaktadır. Bu genişleme, gelişmiş ve gelişmekte olan ülkeler arasında karmaşık uluslararası ticaret dinamiklerine neden olmuştur. Küresel deniz ürünleri değer zincirleri hakkında birçok bilimsel çalışmaya rağmen, Türkiye'nin Avrupa Birliği ve Birleşik Krallık pazarlarına başlıca tedarikçi olan deniz levreği ve çipura (SBSB) endüstrisinin değerlendirilmesine ilişkin bir literatür boşluğu bulunmaktadır. Küresel Mal ve Küresel Değer Zinciri çerçevelerine dayanarak, bu çalışma Türk su ürünleri şirketlerinin bu değer zincirindeki rolünü, ticaret dinamiklerini ve sosyo-ekolojik sürdürülebilirliği incelemeyi amaçlamaktadır. Kültür balıkçılığı ve balık yemi sektörlerinden temsilcilerle yapılan derinlemesine görüşmeler ve hükümet belgelerinin ve ITC Ticaret Haritası veritabanının incelenmesiyle, çalışma, SBSB'nin küresel değer zincirinin büyük perakendeciler ve perakende satış noktalarının üreticilere dayattığı birçok kalite ve sürdürülebilirlik sertifikasına tabi olduğunu ortaya koymaktadır (AB ve İngiltere'deki büyük süpermarketler ve perakendeciler). Bu nedenle, zincir, Türk su ürünleri şirketlerinin belirli bir düzeyde dikey entegrasyon elde ettiği alıcıya dayalı bir değer zinciri olarak karakterize edilebilir. Sonuçlar, sertifikasyon düzenlemelerinin tüm değer zinciri boyunca sosyo-ekolojik zorlukları değerlendirmek için yeterli olmadığını göstermektedir. Bununla birlikte, aşırı avlanma, azalan balık stokları ve balık yemlerinin artan fiyatları, su ürünleri şirketlerinin alternatif yem teknolojileri aramasını gerektirmektedir, ki bu da gelecekte sertifikasyonun ötesinde su ürünleri sektörünü şekillendirebilir.