Motivasyon türünün iş yerine bağlılık, işle bütünleşme ve ayrılma niyeti üzerindeki etkisinin ortaya çıkarılması

Mevcut araştırma, motivasyon türünün iş yerine bağlılık, işten ayrılma niyeti ve isle bütünleşme üzerindeki etkisini belirlemeyi amaçlamaktadır. Çalışanlar, mevcut organizasyon içindeki dinamikler tarafından şekillenir ve organizasyon tarafından sunulan motive edicilerden doğrudan etkilenen bir değerler hiyerarşisi oluştururlar (Moy & Lee, 2022). Mevcut literatürde içsel ve dışsal motivasyon ayrımının iş sonuçları üzerindeki etkisi hakkında önemli miktarda araştırma olmasına rağmen, değişen trendler bu alanda katkılar gerektirmektedir. Mevcut çalışma, farklı yaş grupları, deneyim seviyeleri ve gelir düzeylerindeki çalışanların, mevcut organizasyonlarındaki motivasyon faktörlerini bireysel olarak değerlendirmelerini, aynı zamanda organizasyona olan bağlılıklarını, işten ayrılma niyetlerini ve isle bütünleşmelerini incelemiştir. Araştırma anketi çevrimiçi kanallar aracılığıyla dağıtılmış ve n = 130 olan nihai bir örneklem büyüklüğüne ulaşılmıştır. Hipotezleri test etmek amacıyla doğrusal regresyon metodu kullanılmıştır. Sonuçlar, içsel motivasyon faktörlerine daha çok önem veren çalışanların organizasyonlarına bağlı olma ve isle bütünleşme eğiliminde olduklarını; diğer yandan, işten ayrılma niyetlerinin nispeten düşük olduğunu göstermiştir. Ayrıca, içsel motivasyon faktörlerine kıyasla dışsal motivasyon faktörlerinin iş sonuçları üzerinde sınırlı bir etkisi vardır. Bu çalışma, motivasyon türünün çalışan odaklı iş sonuçları üzerindeki etkisi hakkında hem teorik içgörüler hem de pratik uygulamalar sunmaktadır.