Varzharan'a ilişkin görüşler: Ermeni okulları aracılığıyla toplumsal kimliklerin müzakere edilmesi

Türkiye'deki Ermeniler, resmi açıdan azınlık grubu olarak değerlendirilmektedir. Fakat gayri resmi olarak, nüfusun çoğuyla aralarındaki din ve dil farkları bakımından, 'yarı vatandaş' olarak görülmektedirler (kendilerini de öyle görmektedirler). Böylelikle, özel Ermeni alanları ve kamusal Türk alanları arasında hayali sınırlar meydana gelmektedir. Özel alan, Ermeniliğin belli başlı ilkelerini korumaya yönelik bir amaç taşırken, kamusal alan ise eğitim yoluyla 'Türk normlarına' benzeşmeye zorlamaktadır. Yarı-özel ve yarı-kamusal alanlarda stratejik konumlara sahip kurumlar ve bunların mensupları da söz konusudur; Ermeni okulları ve öğrenciler bunları temsil etmektedirler. Bu çalışma, Ermeni gençliğinin toplumsal kimliklerinin Ermeni okulları aracılığıyla ve, daha geniş anlamda, kimlik politikaları bağlamında nasıl müzakere edildiğini araştırmayı amaçlamaktadır. İstanbul'da lise düzeyindeki bir Ermeni okulunda, yarı yapılandırılmış mülakatlar ile etnografik veri toplanmış ve katılımcı gözlem gerçekleştirilmiştir. Ortaya çıkan ana temalar, Ermeni okulunu özel bir 'güvenli alan' ve 'ikinci ev' olarak ve Ermeni öğrencileri de karışık dilsel tutumlar ve pratikler içeren çeşitli toplumsal-mekansal kimlikler taşır biçimde temsil etmektedir. Okulun özel ve komünite merkezli bir habitusu pekiştiren sosyalleşme mekanizmalarını ve öğrencilerin bu habitus içinde birer paradoksal mevcudiyet gösteren devamlı/değişken dilsel tutumlarını ve pratiklerini tartıştım.