Yalnız yaşamak: Yollar, deneyimler ve gelecek beklentileri

Tek başına yaşayan bireylerin sayısı dünya genelinde artmaya devam ederken, tek başına yaşamak giderek daha belirgin bir sosyal olgu haline gelmiş, özellikle akademik çevrelerde önemli ilgi görmüş ve çeşitli çalışmalarda araştırma konusu olarak ele alınmıştır. Ancak, mevcut literatür genellikle tek başına yaşamayı bir statü olarak kavramsallaştırmakta ve ağırlıklı olarak savunmasızlıklar ve damgalanmalarla olan ilişkilerine odaklanmaktadır. Bu eğilim, kavramın çok katmanlı ve çok boyutlu doğasını göz ardı etme riski taşımaktadır. Bu boşluğu gidermek için, bu çalışma bireyleri tek başına yaşamaya yönlendiren yolları, tek başına yaşama deneyimlerini ve yaşam düzenlemeleriyle ilgili gelecekteki beklentilerini araştırmaktadır. Amaç, kavramın çok boyutluluğunu ve dinamizmini vurgulamaktır. Bu analiz, çalışmanın verilerinden türetilen kategorileri tanıtarak literatürdeki mevcut tartışmaları tamamlamakta ve değiştirmektedir. Bu çalışmanın verileri, Türkiye ve İsveç'te yaşayan yirmi katılımcı, İsveç'ten yedi katılımcı ve İsveç'te ikamet eden Türkiye'den dokuz katılımcı olmak üzere otuz altı katılımcıyla yapılan derinlemesine görüşmeler yoluyla toplanmıştır. Bu tezin birincil katkısı, bu yollar, deneyimler ve gelecek beklentileri arasındaki çok boyutlu ilişkileri ortaya koymaktır. Ayrıca, çalışma tek başına yaşamanın çeşitli senaryolarını sunarken bu yönleri etkileyen çeşitli faktörleri ve kaynakları vurgular.