Mind and representation

Felsefe tarihinde zihnin doğasını açıklamak üzere öne sürülmüş çeşitli türlerde farklı görüşler vardır. Bu görüşleri, monist ve düalist zihin metafiziği olarak iki ana kategori altında sınıflandırabiliriz. Zihinsel olanı ve maddesel olanı tahlil etme noktasında monist ve düalist filozoflar arasında her ne kadar tam bir fikir ayrılığı olsa da, birçoğu en azından zihnin basit bir niteliği konusunda aynı fikirde gibi görünüyor: Zihin, en temelinde, bir temsil etme yetisidir. Fakat asıl zorlu görev tam da burada başlıyor, çünkü bu sefer bununla alakalı farklı sorulara cevap vermek durumundayız: Zihni temsilin zemini nedir? Zihindeki herhangi bir şeyin dünyadaki bir şeyi temsil etmesine sebep olan şey nedir? Bu tezin öncelikli hedefi zihni temsillerin zeminine yönelik bu soruya felsefe tarihindeki birkaç zihni temsil kuramını inceleyerek bir cevap aramaktır. Bildiğim kadarıyla felsefe tarihinde zihni temsillerin zeminine dair önerilen üç ana görüş vardır: (i) benzerlikçi görüş, (ii) nedenselci görüş ve (iii) Aristoteles'in nedenselci ve benzerlikçi görüşlerdeki sezgileri kaynaştıran melez kuramı. Aristoteles'in izinde giderek ben de zihnin doğanın bir parçası olması olgusundan hareketle temsilin de fiziki bir süreçten ibaret olduğu sonucuna ulaşamayacağımıza inanıyorum. Zihnin doğasını bir temsil etme yetisi olarak anlarken, aynı zamanda Aristoteles'in De Anima'da yaptığı gibi temsil için formel bir kriter de aramamız gerekiyor. Bu bağlamda, felsefi araştırma kendini sadece fiziki bir açıklama ile sınırlandırmamalı, daha da ötesine geçmeli ve zihinde neyin temsil edildiğine ve neyin yanlış temsil edildiğine dair formel/kavramsal bir çözümleme sunmalıdır. Bu görev ise çok emek gerektirir ve bu konu üzerinde düşünenleri olabildiğince kusursuzca bir felsefe yapmaya zorlar. Aristoteles'in De Anima'daki titiz felsefe pratiği bu türden bir mükemmelliğe örnektir. Bir temsil etme yetisi olarak zihnin doğası üzerine düşünürken, kanımca, aynı Aristotelesçi tavırda olmalıyız. Temsil, çok karmaşık düşünsel bir yetidir ve bunu Dretske ve Millikan?ın yaptığı gibi materyalist işlevselci bir yöntem ile açıklayamayız. Temsil, Aristoteles'in söyleyeceği gibi özü itibari ile/kavramsal olarak algılamaya ve düşünmeye ilişkin bir şeydir. Temsilin bu doğası ise herhangi türden materyalist bir indirgemeye şiddetle karşı çıkar.