4
Archived Theses
0
DOIs Assigned
0%
DOI Rate
Discipline
Sağlık eğitimi veren bir üniversitede okuyan öğrencilerin afet bilinci ve temel ilk yardım düzeylerinin değerlendirilmesi: Bir Vakıf Üniversitesi örneği
Yapılan bu çalışmada sağlık eğitimi veren bir üniversitenin sağlık bölümlerinde öğrenim gören üniversite öğrencilerinin ilk yardım bilgi düzeyleri ile afet bilinç düzeylerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya 2021-2022 eğitim ve öğretim yılı içinde Bezmialem Vakıf Üniversitesinin Tıp Fakültesi ile Sağlık Meslek Yüksekokulunda öğrenim gören 233 kadın ve 73 erkek olmak üzere toplam 306 üniversite öğrencisi katılmıştır. Araştırmaya katılan öğrencilerin ilkyardım bilgi düzeyleri ile temel afet bilinçlerinin belirlenmesinde "İlkyardım ve Temel Afet Bilinci Belirleme Anketi" kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde SPSS 22.0 programında Mann Whitney U testi, Kruskal Wallis H testi ve Spearman Korelasyon analizi kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan öğrencilerin %9,7'si 18 yaşında, %28,2'si 19 yaşında, %42,7'si 20 yaşında, %10,4'ü 21 yaşında, %9,1'i 21+ yaşında, %35,3'ü 1.sınıf öğrencisi, %55,7'si 2.sınıf öğrencisi, %4,2'si 3.sınıf öğrencisi, %4,9'u 4.sınıf öğrencisi olduğu bulunmuştur. Araştırmanın sonunda öğrencilerin ilk yardım bilgi düzeyinin orta seviyenin üzerinde olduğu, temel afet bilinç düzeyinin ise yüksek düzeyde olduğu tespit edilmiştir. Öğrencilerin ilkyardım konusundaki görüşlerinin öğrenim görülen sınıf ve daha önce ilk yardım eğitimi değişkenlerine göre anlamlı farklılık gösterdiği tespit edilmiştir (p<0.05). Öğrencilerin afet bilinç düzeylerinin eğitim görülen bölüm, daha önce ilkyardım eğitimi alınan birim, daha önce afet yaşama durumu, daha önce ilkyardım eğitimi alma durumu ve yaşadıkları afet türü değişkenlerine göre anlamlı farklılık gösterdiği bulunmuştur (p<0.05). Bunun yanında öğrencilerin ilkyardım bilgi düzeyleri ile afet bilinç düzeyleri arasında pozitif yönde anlamlı ilişki olduğu belirlenmiştir (p<0.05). Sonuç olarak, sağlık bölümlerinde öğrenim gören üniversite öğrencilerinde ilkyardım bilgi düzeyinin yüksek olmasının temel afet bilinç düzeyini arttırdığı söylenebilir.
Mütevazi liderliğin çalışan performansına etkisinde işe bağlanmanın aracı rolü
Liderlik, geçmişten günümüze birçok farklı teori ve yaklaşımla ele alınmakta; ancak mütevazı liderlik, liderin alçakgönüllülüğü, hatalarını kabul etme eğilimi, çalışanların güçlü yönlerini takdir etmesi ve onlarla eşit düzeyde ilişki kurması gibi özellikleriyle geleneksel liderlik yaklaşımlarından ayrılmaktadır. Bu doğrultuda çalışmada, mütevazı liderliğin çalışanların işe olan bağlılıklarını ve performanslarını nasıl etkilediği, bu ilişkinin afetlerde görev alan sağlık personellerinin yansımalarıyla birlikte incelenmiştir. Bu araştırma, mütevazı liderliğin çalışan performansı üzerindeki etkisini ve bu etkide işe bağlanmanın aracı rolünü incelemeyi amaçlamaktadır. Bu doğrultuda araştırmada Mütevazı Liderlik Ölçeği, İşe Bağlanma Ölçeği ve Çalışan Performansı Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini, afetlerde görev alan sağlık personelleri ve AFAD oluşturmaktadır. Veri toplama sürecinde anket yöntemi kullanılmış ve elde edilen veriler SPSS ve AMOS programları aracılığıyla analiz edilmiştir. Araştırmada tanımlayıcı istatistikler, fark testleri (t-testi ve ANOVA), Doğrulayıcı Faktör Analizi (DFA) ve Process Macro aracılığıyla aracılık analizi uygulanmıştır. Analizler sonucunda, mütevazı liderliğin çalışan performansı üzerinde doğrudan olumlu bir etkisinin olduğu ve işe bağlanmanın bu etkide kısmi aracı rol oynadığı tespit edilmiştir. Demografik değişkenlere göre ölçek puanlarında anlamlı farklılıklar bulunmuş ve mütevazı liderlik algısının yaş, mesleki deneyim ve eğitim düzeyine bağlı olarak değiştiği belirlenmiştir. Anahtar Kelimeler: Liderlik, Mütevazı liderlik, Çalışan Performansı, İşe bağlılık, Afet, Sağlık Sektörü.
Afet koordinasyonu kapsamında 2023 Kahramanmaraş merkezli depremlerde Hatay ve Osmaniye illerinde görev alan Aksaray umke personellerinin deneyimleri
Türkiye'de meydana gelen depremler maddi ve manevi olarak büyük kayıplara neden olmaktadır. 1999 yılında Gölcük (Kocaeli) depremleri, 2011 Van depremi, 2020 İzmir Seferihisar depremi ve 2020 Elâzığ depremi, Türkiye'de meydana gelen büyük depremlerden birkaçıdır. 06 Şubat 2023 tarihinde meydana gelen Kahramanmaraş merkezli depremler ise yüzyılın felaketi olarak literatüre geçmiştir. Bu araştırmanın amacı, 06 Şubat 2023 tarihinde meydana gelen depremlerde Osmaniye ve Hatay illerinde görev yapan Aksaray UMKE personellerinin sahada yaşadıkları koordinasyon deneyimleri, sahada koordinasyona yönelik problemleri tespit etmek ve çözüm önerileri sunmaktır. Araştırma yöntemini, nitel araştırma yöntemleri içerisinde yer alan fenomenolojik desen oluşturmaktadır. Araştırma sürecinde 10 kişi ile görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Görüşmelerden elde edilen verilerin, tematik analiz yöntemiyle belirli temalara ayrılarak kodlanması ve analiz edilmesi süreci MAXQDA Nitel Analiz programı kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Yapılan görüşmeler neticesinde, Kahramanmaraş Merkezli depremlerde sahada koordinasyonun belirli bir seviyede sağlandığı ancak afet alanının büyüklüğü, haberleşme, iletişim, ulaşım, güvenlik, kurumlar arası koordinasyonsuzluk ve personel- malzeme eksikliğinin en yoğun problemler olduğu tespit edilmiştir. Bu doğrultuda saha koordinatörlüğü kavramının geliştirilmesi, telsiz kullanımın yaygınlaştırılması, haberleşme ve iletişim alt yapısının güçlendirilmesi ile eğitim ve tatbikatların arttırılması önerilmektedir.
Kadınlarda afet bilinci ve stresle başa çıkma stratejileri: Batman ili örneği
Bu çalışma, Batman ilinde yaşayan kadınların afet bilinci düzeyleri ile afet kaynaklı stresle başa çıkma stratejilerini etkileyen faktörlerin incelenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırma, nicel araştırma deseninde planlanmış kesitsel bir çalışmadır. Araştırmanın evrenini Batman ilinde yaşayan kadınlar oluşturmuş, çalışma 15 Mart 2024 – 15 Temmuz 2024 tarihleri arasında yürütülmüştür. Veri toplama sürecinde kişisel bilgi formu, afetlere yönelik bilinç düzeyini ölçmek amacıyla Afet Bilinci Algı Ölçeği ve stresle başa çıkma stratejilerini belirlemek amacıyla Stresle Başa Çıkma Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmaya toplam 691 kadın katılmış, uç değer ve normallik incelemeleri sonucunda 665 katılımcının verileri analiz edilmiştir. Araştırma bulgularına göre yaş değişkenine göre afet eğitimi bilinci, afet öncesi bilinç ve yanlış afet bilinci puanlarında anlamlı farklılıklar saptanmıştır. Özellikle 26–34 yaş grubundaki kadınların afet bilinci düzeylerinin daha ileri yaş gruplarına kıyasla düşük olduğu belirlenmiştir. Eğitim durumuna göre yapılan analizlerde ise afet bilinci alt boyutlarının tamamında anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Düşük eğitim düzeyine sahip kadınların bazı bilinç boyutlarında daha yüksek puanlar aldığı, yüksek eğitim düzeyine sahip kadınlarda ise yanlış afet bilinci puanlarının arttığı dikkat çekmiştir. Stresle başa çıkma stratejileri açısından yaş değişkenine göre anlamlı bir fark bulunmazken, eğitim durumuna göre yalnızca problem odaklı başa çıkma stratejisinde anlamlı farklılık saptanmıştır. Sonuç olarak, kadınların afet bilinci ve stresle başa çıkma düzeylerinin yaş ve eğitim gibi sosyodemografik değişkenlerden etkilendiği görülmüştür. Elde edilen bulguların, kadınlara yönelik afet eğitimi programlarının planlanması ve psikososyal destek çalışmalarının geliştirilmesine katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Anahtar Kelimeler: Afet, Deprem, Afet Bilinci, Stres, Başa Çıkma