8
Archived Theses
0
DOIs Assigned
0%
DOI Rate
Discipline
Torakotomi ve VATS ile gerçekleştirilen lobektomi cerrahilerinde solunum kas kuvveti, diyafragma kalınlığı ve fonksiyonel egzersiz kapasitesinin değerlendirilmesi
Erken evre küçük hücreli dışı akciğer kanseri (KHDAK)'nin en sık kullanılan tedavisi lobektomidir. Lobektomi uygulanırken yapılan farklı cerrahi girişimlerin solunum fonksiyonları ve egzersiz kapasiteleri üzerine farklı etkileri olduğu düşünülmektedir. Çalışmanın amacı; standart torakotomi, kas koruyucu torakotomi ve video yardımlı torasik cerrahi (VATS) girişim yöntemleriyle lobektomi uygulanan gruplarda solunum kas kuvveti, fonksiyonel egzersiz kapasitesi ve diyafragma kalınlığını değerlendirmekti. Çalışmaya 18-72 yaş arası %57'si erkek 42 birey dahil edilmiştir. Solunum kas kuvveti, ağız içi basınç ölçümü ile maksimal inspirasyon basınç (MIP) ve maksimal ekspiratuar basınç (MEP) değerleri ile kaydedilmiştir. Fonksiyonel egzersiz kapasitesini değerlendirmek için 6 dakika yürüme testi (6DYT) yapılmıştır. Diyafragma kalınlığını ölçmek için ultrason kullanılmıştır. Değerlendirmeler cerrahiden bir gün önce ve taburculuk sonrası 15-20. günde yapılmıştır. 6DYT mesafeleri, MIP ve MEP değerleri ve cerrahi taraf inspiryum sonu diyafragma kalınlıkları cerrahi sonrası cerrahi öncesine göre anlamlı olarak daha düşüktür (p<0,05). VATS grubunun 6DYT mesafesi ve MIP-MEP değerleri değişim yüzdeleri, standart torakotomi grubundan anlamlı olarak daha yüksektir (p<0,017). Akciğer kanserli hastalarda yapılan lobektomilerde VATS cerrahi yaklaşımı, standart torakotomi yaklaşımına göre solunum kas kuvveti ve fonksiyonel egzersiz kapasitelerini korumak bakımından daha üstün bir yöntemdir. Lobektomi geçirecek hastalarda egzersiz kapasitesinin ve solunum kas kuvveti parametrelerinin öneminin göz önünde bulundurulması gerekmektedir. Çalışmamız cerrahi öncesi ve sonrası planlanacak olan pulmoner rehabilitasyon programları için yol gösterici olacaktır.
Torakotomi ve VATS ile gerçekleştirilen lobektomi cerrahilerinde solunum kas kuvveti, diyafragma kalınlığı ve fonksiyonel egzersiz kapasitesinin değerlendirilmesi
Erken evre küçük hücreli dışı akciğer kanseri (KHDAK)'nin en sık kullanılan tedavisi lobektomidir. Lobektomi uygulanırken yapılan farklı cerrahi girişimlerin solunum fonksiyonları ve egzersiz kapasiteleri üzerine farklı etkileri olduğu düşünülmektedir. Çalışmanın amacı; standart torakotomi, kas koruyucu torakotomi ve video yardımlı torasik cerrahi (VATS) girişim yöntemleriyle lobektomi uygulanan gruplarda solunum kas kuvveti, fonksiyonel egzersiz kapasitesi ve diyafragma kalınlığını değerlendirmekti. Çalışmaya 18-72 yaş arası %57'si erkek 42 birey dahil edilmiştir. Solunum kas kuvveti, ağız içi basınç ölçümü ile maksimal inspirasyon basınç (MIP) ve maksimal ekspiratuar basınç (MEP) değerleri ile kaydedilmiştir. Fonksiyonel egzersiz kapasitesini değerlendirmek için 6 dakika yürüme testi (6DYT) yapılmıştır. Diyafragma kalınlığını ölçmek için ultrason kullanılmıştır. Değerlendirmeler cerrahiden bir gün önce ve taburculuk sonrası 15-20. günde yapılmıştır. 6DYT mesafeleri, MIP ve MEP değerleri ve cerrahi taraf inspiryum sonu diyafragma kalınlıkları cerrahi sonrası cerrahi öncesine göre anlamlı olarak daha düşüktür (p<0,05). VATS grubunun 6DYT mesafesi ve MIP-MEP değerleri değişim yüzdeleri, standart torakotomi grubundan anlamlı olarak daha yüksektir (p<0,017). Akciğer kanserli hastalarda yapılan lobektomilerde VATS cerrahi yaklaşımı, standart torakotomi yaklaşımına göre solunum kas kuvveti ve fonksiyonel egzersiz kapasitelerini korumak bakımından daha üstün bir yöntemdir. Lobektomi geçirecek hastalarda egzersiz kapasitesinin ve solunum kas kuvveti parametrelerinin öneminin göz önünde bulundurulması gerekmektedir. Çalışmamız cerrahi öncesi ve sonrası planlanacak olan pulmoner rehabilitasyon programları için yol gösterici olacaktır.
COVID-19 geçiren hastalarda uzun dönemde egzersiz kapasitesi, periferik kas kuvveti, denge, kognitif durum ve yaşam kalitesinin değerlendirilmesi
Koronavirüs Hastalığı 2019 (COVID-19) enfeksiyonu ile ilgili kanıtlar, şiddetli ve sıklıkla ölümle sonuçlanan multisistemik bir hastalığa işaret etmektedir. COVID-19'da mevcut sınırlı veriler pulmoner ve fiziksel fonksiyonlarda, bilişsel durumda bozulma, düşük yaşam kalitesi ve duygusal problemler olduğunu göstermiştir. Bu çalışmanın amacı; COVID-19 enfeksiyonu geçirmiş bireyler ile henüz COVID-19 enfeksiyonu geçirmemiş bireylerin egzersiz kapasitesi, periferik kas kuvveti, denge, kognitif durum ve yaşam kalitesini karşılaştırmaktı. Çalışmaya 20 COVID-19 enfeksiyonu geçirmiş birey ve 20 yaş-cinsiyet olarak uyumlu sağlıklı birey katıldı. Bireylerin fiziksel ve demografik özellikleri kaydedildi. Egzersiz kapasitesi Artan Hızda Mekik Yürüme Testi (AHMYT) ile, denge Zamanlı Kalk Yürü Testi (TUG) ile değerlendirildi. Periferik kas kuvveti için el dinamometresi ile el kavrama kuvveti ölçüldü; quadriceps kas kuvveti değerlendirildi. Katılımcıların yaşam kalitesi SF-36 Kısa Form anketi, kognitif durum Bilişsel Durum Ölçeği (BDÖ), yorgunluk algılaması Yorgunluk Şiddeti Ölçeği (YŞÖ), hareket korkuları Tampa Kinezyofobi Skalası (TKS), ağrı durumları McGill Ağrı Anketi, psikososyal durumları Hastane Anksiyete ve Depresyon Ölçeği (HADS) ve nefes darlığı algılaması Modified Medical Research Council dispne skalası (mMRC) ile değerlendirildi. Çalışma sonucunda COVID-19 enfeksiyonu geçirmiş bireylerin AHMYT mesafesi ve yaşam kalitesi sağlıklı gruba göre daha düşük bulundu (p<0,05). COVID-19 grubunun anksiyete düzeyi, yorgunluk şiddeti, ağrı düzeyi, günlük yaşamdaki nefes darlığı algılaması ve hareket korkusu sağlıklı gruba göre daha fazlaydı (p<0,05). COVID-19 enfeksiyonu geçirmiş bireylerin uzun dönemde bilişsel durumu, periferik kas kuvveti, denge düzeyi sağlıklı grupla benzerdi (p>0,05). COVID-19 enfeksiyonu sonrası uzun dönemde pulmoner rehabilitasyon programları ağrı, egzersiz kapasitesi, yaşam kalitesi, yorgunluk şiddeti, hareket korkusu ve nefes darlığı algılamasına ve psikososyal durumlarına yönelik multidisipliner bir yaklaşım içinde planlanmalıdır.
Meme kanserli hastalarda 6 minute pegboard and ring test desteksiz kol fonksiyonu egzersiz testinin geçerliği ve güvenirliğinin değerlendirilmesi
Meme kanseri kadınlar arasında en sık görülen kanser türüdür. Son yıllarda gelişen tedavi olanakları ile meme kanseri sonrası sağ kalım oranlarının artmasına rağmen yaşam kalitesini azaltan ve günlük yaşam aktivitelerini sınırlandıran pek çok yan etki görülmektedir. Meme kanseri olan hastalarda üst ekstremite fonksiyonel limitasyonları en sık görülen aktivite limitasyonlarından biridir. 6 dakika delikli pano ve halka testi (6PBRT) üst ekstremite fonksiyonel kapasitesini değerlendiren bir testtir. Bu çalışmanın amacı; meme kanseri olan hastalarda 6PBRT'nin geçerliği ve güvenirliğinin araştırılmasıydı. Çalışmaya 48 meme kanseri hastası (ortalama yaş=55,40 ±10,40 yıl) dahil edildi. Bireylerin demografik ve fiziksel özellikleri ve tıbbi hikayesi kaydedildi. Üst ekstremite antropometrik değerlendirilmesi uzunluk ölçümü ile yapıldı. Lenfödem değerlendirilmesi çevre ölçümü ile yapıldı. Üst ekstremite enduransı değerlendirmesi için Üst Ekstremite ve Boyun Fonksiyonel Değerlendirme Testi (FIT-HaNSA) ile yapıldı. El dinamometresi ile kavrama kuvveti ölçüldü. Ağrı eşiği algometre ile değerlendirildi. Üst ekstremite fonksiyonel kol egzersiz kapasitesi 6PBRT ile değerlendirildi. Maksimal kol egzersiz kapasitesi kol ergometresi testi ile değerlendirildi. Hastaların üst ekstremite fonksiyonelliği Kol, Omuz ve El Sorunları Hızlı Anketi (Quick Disabilities of the Arm, Shoulder and Hand Questionnare-Q-DASH-T) ile değerlendirildi. 6PBRT'nin güvenilirliği için bir 30 dakika arayla aynı koşullarda test tekrar edildi. 6PBRT'nin geçerliği için; kol ergometresi testi sırasında ulaşılan zirve iş yükü (W) ve oksijen tüketim düzeyi (VO2) ve Q-DASH-T skoru kriter yöntem olarak belirlendi. Test-tekrar test güvenirliğini belirlemek için Bland-Altman analizi, ICC ve % 95 güven aralıkları (Confidence Intervals-CI) analiz edildi. Çalışmanın sonucunda, birinci ve ikinci 6PBRT skorları arasında pozitif yönde istatistiksel olarak anlamlı çok kuvvetli düzeyde ilişki vardı (r=0,866, p<0,001). 6PBRT için ICC değeri 0,782 (% 95 CI=0,334-0,910) olarak bulundu. Ölçümün standart hatası (SEM) 17,39 ve tespit edilebilir minimal değişim (MDC) 48,06 olarak hesaplandı. Bland-Altman analizine göre; 6PBRT tekrarlanabilir alt ve üst sınırları sırasıyla -55,51 ve - 21,89 halka idi. 6PBRT skoru ile kol ergometresindeki zirve VO2 (r=0,649, p=<0,001) ve zirve iş yükü (W) (r=0,601, p=<0,001) ile pozitif yönde kuvvetli, istatistiksel olarak anlamlı düzeyde ilişki vardı. 6PBRT skoru ile Quick- DASH-T skoru arasında negatif yönde orta kuvvette, istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki (r=-0,466, p=0,003) vardı. Bu çalışma meme kanseri olan hastalarda 6PBRT'nin iyi bir test-tekrar test güvenirliğine sahip olduğunu ve geçerli bir test olduğunu göstermiştir. Bu sonuçlar meme kanseri olan hastalarda kol egzersiz kapasitesinin değerlendirilmesinde 6PBRT'nin pratik, kullanışlı, geçerli ve güvenilir bir değerlendirme aracı olduğunu desteklemektedir. Anahtar kelimeler: Kol ergometresi testi, egzersiz toleransı, meme kanseri, üst ekstremite, egzersiz testi, 6 dakika delikli pano ve halka testi.
COVİD-19 enfeksiyonu geçiren bireylerde egzersiz eğitiminin solunum fonksiyonları, fonksiyonel kapasite, fiziksel aktivite ve yaşam kalitesi üzerine etkisi
COVID-19 enfeksiyonu sonrası verilen egzersiz eğitimi post akut dönemde ortaya çıkan fonksiyonel kayıpların giderilmesinde etkili olabilir. Bu nedenle çalışmamız, COVID-19 enfeksiyonunu şiddetli geçiren olgularda taburculuk sonrası enfeksiyona ve yoğun bakımda yatışa bağlı gelişebilecek solunum fonksiyonu, fonksiyonel kapasite, denge, fiziksel aktivite ve yaşam kalitesi problemlerinin değerlendirilmesi, sağlıklı olguların özellikleri ile karşılaştırılması ve COVID-19 enfeksiyonu geçiren olgulara yönelik egzersiz eğitiminin etkinliğinin araştırılması amacı ile randomize kontrollü olarak planlandı. Çalışmamızın birinci kısmında COVID-19 enfeksiyonunu geçiren bireyler (n=26) ile sağlıklı bireyler (n=26) karşılaştırıldı. İkinci kısımda ise COVID-19 enfeksiyonu geçiren bireylerden oluşan egzersiz (n=25) ve kontrol (n=25) grubu bireylerde egzersiz eğitiminin etkileri karşılaştırıldı. Bireylerin solunum fonksiyonları, solunum ve periferik kas kuvvetleri ölçüldü. Altı dakika yürüme testi ile fonksiyonel kapasite değerlendirildi. Sağlıkla ilişkili yaşam kalitesi için Nottingham Sağlık Profili ve St George Solunum Anketi, anksiyete ve depresyon için Hastane Anksiyete ve Depresyon Ölçeği ve yorgunluk için Yorgunluk Şiddeti Ölçeği, bilişsel fonksiyonlar için Mini Mental Durum Değerlendirmesi, denge için stabilometre değerlendirmesi ve zamanlı kalk yürü testi kullanıldı. Egzersiz grubuna rutin takip ve tedavilerine ek olarak 12 hafta süre ile aerobik egzersiz ve kuvvet eğitimi verildi. Kontrol grubunun ise sadece rutin tedavi ve takiplerine devam edildi. COVID-19 grubunun solunum fonksiyonları, periferik kas kuvveti, fonksiyonel kapasite, yaşam kalitesi, denge, yorgunluk, anksiyete ve depresyon düzeyleri sağlıklı gruptan anlamlı olarak daha düşük bulundu (p<0,05). Solunum kas kuvveti ve bilişsel fonksiyon birbirine benzerdi (p>0,05). Egzersiz eğitimi sonucunda, egzersiz grubunun solunum fonksiyonu, solunum ve periferik kas kuvveti, fonksiyonel kapasitesi, yaşam kalitesi, denge, yorgunluk, anksiyete ve depresyon düzeyleri anlamlı olarak arttı (p<0,05). Bilişsel fonksiyonlarda anlamlı bir fark gösterilmedi (p>0,05). Kontrol grubunun ise ölçülen parametreleri çalışma sonunda anlamlı değişiklik göstermedi (p>0,05). Sonuç olarak, şiddetli COVID-19 enfeksiyonu geçiren olgularda sağlıklı bireylere göre, taburculuktan altı ay sonra bile solunum fonksiyon kayıpları ve yorgunluk şikayetleri devam etmekte, yaşam kalitesi, kas kuvveti ve fonksiyonel kapasite azalmaktadır. Aerobik egzersiz ve kuvvet eğitimini içeren 12 haftalık egzersiz eğitimi, bireylerin solunum fonksiyonları, fonksiyonel kapasite, yaşam kalitesi, depresyon, anksiyete ve yorgunluk düzeylerini düzeltmede etkilidir. Çalışmamızın sonuçlarına göre, COVID-19 enfeksiyonunu şiddetli geçiren olgularda aerobik egzersiz ve kuvvet eğitimini içeren egzersiz eğitimi, güvenilir, etkili ve klinikte uygulanabilir bir yöntemdir. Anahtar Kelimeler: Post-akut COVID-19, Aerobik egzersiz, Kuvvet eğitimi, Solunum fonksiyonları, Yorgunluk.
Primer siliyer diskinezide oyun temelli uygulamanın oksijenasyon düzeyi, fonksiyonel kapasite ve yaşam kalitesi üzerine etkisi
Bu çalışmanın amacı, primer siliyer diskinezi (PSD) hastalarında oyun temelli yaklaşımın kas oksijenasyonu (SmO2), fonksiyonel kapasite ve yaşam kalitesi üzerine etkilerini araştırmaktı. Otuz-iki PSD hastası randomize olarak oyun ve kontrol grubu olmak üzere iki gruba ayrıldı. Oyun grubuna 8 hafta süresince aktif oyun programı ve havayolu temizleme teknikleri uygulandı. Kontrol grubuna 8 hafta süre ile sadece havayolu temizleme teknikleri uygulandı. Sekiz haftalık program öncesi ve sonrasında solunum fonksiyonu taşınabilir spirometre cihazı ile, solunum kas kuvveti ağız içi basınç ölçme cihazı ile, periferal kas kuvveti taşınabilir dinamometre ile, fonksiyonel kapasite altı dakika yürüme testi (6DYT) ile, maksimal egzersiz kapasitesi artan hızda mekik yürüme testi (AHMYT) ile, günlük yaşam aktivitesi (GYA) Glittre GYA testi ile, SmO2 AHMYT ve Glittre GYA testi süresince BSX-insight cihazı ile, enerji harcaması Glittre GYA testi ve oturarak oynanan oyun sırasında SenseWear kol bandı ile, fiziksel aktivite düzeyi Bouchard üç-günlük fiziksel aktivite kaydı ile, denge Y ve Flamingo testi ile ve yaşam kalitesi PCD-QOL anketi ile değerlendirildi. Oyun grubunda solunum fonksiyonu, solunum ve periferal kas kuvveti, 6DYT ve AHMYT mesafesi, SmO2, GYA, fiziksel aktivite düzeyi, denge ve yaşam kalitesi anlamlı olarak arttı (p <0.05). Kontrol grubunda ölçülen parametrelerde istatistiksel açıdan anlamlı farklılık saptanmadı (p> 0.05). Sekiz hafta önce ve sonrasında değerlendirilen parametrelerin fark değerlerinde gözlenen değişiklik oyun grubunda istatistiksel olarak anlamlıydı (p<0.05). Aktif oyun programının PSD'li hastalarda pulmoner ve ekstrapulmoner özellikler üzerinde olumlu etkileri vardır. Aktif oyun programı, PSD'li hastalarda egzersiz eğitimi modalitesi olarak pulmoner rehabilitasyon programına eklenebilir. Anahtar Kelimeler: Primer siliyer diskinezi, solunum kas kuvveti, periferal kas kuvveti, aktif video oyunu, egzersiz kapasitesi
Primer siliyer diskinezide oyun temelli uygulamanın oksijenasyon düzeyi, fonksiyonel kapasite ve yaşam kalitesi üzerine etkisi
Bu çalışmanın amacı, primer siliyer diskinezi (PSD) hastalarında oyun temelli yaklaşımın kas oksijenasyonu (SmO2), fonksiyonel kapasite ve yaşam kalitesi üzerine etkilerini araştırmaktı. Otuz-iki PSD hastası randomize olarak oyun ve kontrol grubu olmak üzere iki gruba ayrıldı. Oyun grubuna 8 hafta süresince aktif oyun programı ve havayolu temizleme teknikleri uygulandı. Kontrol grubuna 8 hafta süre ile sadece havayolu temizleme teknikleri uygulandı. Sekiz haftalık program öncesi ve sonrasında solunum fonksiyonu taşınabilir spirometre cihazı ile, solunum kas kuvveti ağız içi basınç ölçme cihazı ile, periferal kas kuvveti taşınabilir dinamometre ile, fonksiyonel kapasite altı dakika yürüme testi (6DYT) ile, maksimal egzersiz kapasitesi artan hızda mekik yürüme testi (AHMYT) ile, günlük yaşam aktivitesi (GYA) Glittre GYA testi ile, SmO2 AHMYT ve Glittre GYA testi süresince BSX-insight cihazı ile, enerji harcaması Glittre GYA testi ve oturarak oynanan oyun sırasında SenseWear kol bandı ile, fiziksel aktivite düzeyi Bouchard üç-günlük fiziksel aktivite kaydı ile, denge Y ve Flamingo testi ile ve yaşam kalitesi PCD-QOL anketi ile değerlendirildi. Oyun grubunda solunum fonksiyonu, solunum ve periferal kas kuvveti, 6DYT ve AHMYT mesafesi, SmO2, GYA, fiziksel aktivite düzeyi, denge ve yaşam kalitesi anlamlı olarak arttı (p <0.05). Kontrol grubunda ölçülen parametrelerde istatistiksel açıdan anlamlı farklılık saptanmadı (p> 0.05). Sekiz hafta önce ve sonrasında değerlendirilen parametrelerin fark değerlerinde gözlenen değişiklik oyun grubunda istatistiksel olarak anlamlıydı (p<0.05). Aktif oyun programının PSD'li hastalarda pulmoner ve ekstrapulmoner özellikler üzerinde olumlu etkileri vardır. Aktif oyun programı, PSD'li hastalarda egzersiz eğitimi modalitesi olarak pulmoner rehabilitasyon programına eklenebilir. Anahtar Kelimeler: Primer siliyer diskinezi, solunum kas kuvveti, periferal kas kuvveti, aktif video oyunu, egzersiz kapasitesi
Primer siliyer diskinezide oyun temelli uygulamanın oksijenasyon düzeyi, fonksiyonel kapasite ve yaşam kalitesi üzerine etkisi
Bu çalışmanın amacı, primer siliyer diskinezi (PSD) hastalarında oyun temelli yaklaşımın kas oksijenasyonu (SmO2), fonksiyonel kapasite ve yaşam kalitesi üzerine etkilerini araştırmaktı. Otuz-iki PSD hastası randomize olarak oyun ve kontrol grubu olmak üzere iki gruba ayrıldı. Oyun grubuna 8 hafta süresince aktif oyun programı ve havayolu temizleme teknikleri uygulandı. Kontrol grubuna 8 hafta süre ile sadece havayolu temizleme teknikleri uygulandı. Sekiz haftalık program öncesi ve sonrasında solunum fonksiyonu taşınabilir spirometre cihazı ile, solunum kas kuvveti ağız içi basınç ölçme cihazı ile, periferal kas kuvveti taşınabilir dinamometre ile, fonksiyonel kapasite altı dakika yürüme testi (6DYT) ile, maksimal egzersiz kapasitesi artan hızda mekik yürüme testi (AHMYT) ile, günlük yaşam aktivitesi (GYA) Glittre GYA testi ile, SmO2 AHMYT ve Glittre GYA testi süresince BSX-insight cihazı ile, enerji harcaması Glittre GYA testi ve oturarak oynanan oyun sırasında SenseWear kol bandı ile, fiziksel aktivite düzeyi Bouchard üç-günlük fiziksel aktivite kaydı ile, denge Y ve Flamingo testi ile ve yaşam kalitesi PCD-QOL anketi ile değerlendirildi. Oyun grubunda solunum fonksiyonu, solunum ve periferal kas kuvveti, 6DYT ve AHMYT mesafesi, SmO2, GYA, fiziksel aktivite düzeyi, denge ve yaşam kalitesi anlamlı olarak arttı (p <0.05). Kontrol grubunda ölçülen parametrelerde istatistiksel açıdan anlamlı farklılık saptanmadı (p> 0.05). Sekiz hafta önce ve sonrasında değerlendirilen parametrelerin fark değerlerinde gözlenen değişiklik oyun grubunda istatistiksel olarak anlamlıydı (p<0.05). Aktif oyun programının PSD'li hastalarda pulmoner ve ekstrapulmoner özellikler üzerinde olumlu etkileri vardır. Aktif oyun programı, PSD'li hastalarda egzersiz eğitimi modalitesi olarak pulmoner rehabilitasyon programına eklenebilir. Anahtar Kelimeler: Primer siliyer diskinezi, solunum kas kuvveti, periferal kas kuvveti, aktif video oyunu, egzersiz kapasitesi