3
Archived Theses
0
DOIs Assigned
0%
DOI Rate
Discipline
Hastane öncesi sağlık personelinin hizmet içi eğitiminde simüle hasta uygulamasının acil olgu yönetimindeki etkinliğinin değerlendirilmesi
Sezgin, A., Hastane Öncesi Sağlık Personelinin Hizmet İçi Eğitiminde Simüle Hasta Uygulamasının Acil Olgu Yönetimindeki Etkinliğinin Değerlendirilmesi, Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Sağlık Bilimlerinde Simülasyon Programı Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2022. Hastane öncesi acil bakım, basit klinik durumlardan, hayatı tehdit eden durumlara kadar çok çeşitli durumları içerir. Bu çalışma, hastane öncesi acil sağlık hizmetleri personelinin hizmet içi eğitimlerinde kullanılan simüle hasta uygulamasının etkinliğini belirlemek amacıyla yapıldı. Araştırma Nisan 2021- Ocak 2022 tarihleri arasında Antalya Bölge Eğitim Araştırma Uygulama ve Simülasyon Merkezi'nde yapıldı. Araştırmanın örneklemini araştırmaya katılmayı gönüllü olarak kabul eden Antalya-Burdur-Isparta illerinde çalışan 198 hastane öncesi acil sağlık hizmetleri çalışanları oluşturdu. Araştırmada veri toplama aracı olarak, "Kişisel Bilgi Formu", "Simüle Hasta Uygulama Etkinlik Ölçeği", "Simülasyon Tasarım Ölçeği" ve "Öğrenmede Öğrenci Memnuniyeti ve Özgüven Ölçeği" kullanıldı. Hastane öncesi acil sağlık hizmetleri personelinin hizmet içi eğitimlerinde kullanılan senaryo temelli simüle hasta uygulamasının çalışanların öz yeterliliğini artırdığı, acil olgu yönetiminde kaygıyı azalttığı ortaya konuldu. Sonuç olarak, simüle hasta simülasyon yöntemi hastane öncesi acil sağlık hizmetleri personelinin bilgi ve becerilerini geliştirmesi, klinik karar vermede özgüvenini artırması ve kaygı düzeyini azaltması açısından kullanılması önerilmektedir.
Hemşirelik öğrencilerinin ventilatörle ilişkili pnömoninin önlenmesine yönelik beceri geliştirme süreçlerine simülasyonun etkisi
Bu araştırma, senaryo temelli simülasyon eğitiminin, hemşirelik öğrencilerinde ventilatörle ilişkili pnömoni (VİP)'nin önlenmesine yönelik becerilerinin geliştirilmesinde etkisinin belirlenmesi amacıyla ön test-son test tek gruplu yarı deneysel desende gerçekleştirildi. Araştırmanın evrenini, Amasya Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Fakültesi, Hemşirelik Bölümü 2021-2022 Eğitim-Öğretim Yılı Bahar döneminde Yoğun Bakım Hemşireliği Dersini alan öğrenciler (n=97), örneklemini ise 39 öğrenci oluşturdu. Hazırlık ve uygulama olmak üzere iki aşamada gerçekleştirilen çalışmanın hazırlık aşamasında; VİP'i önlemeye yönelik üç ayrı senaryo ve beceri performans değerlendirme formu geliştirildi; simülasyon laboratuvar ortamı hazırlandı. Ayrıca VİP önlemeye yönelik teorik ve pratik eğitimler tamamlandı ve senaryoların işlerliği test edildi. Uygulama aşamasında, tüm ekipler birer hafta arayla aynı yüksek gerçeklikli simülasyon senaryolarını içeren ön test, simülasyon ve son test senaryo uygulamalarına katıldı. Öğrencilerin ön test ve son testteki performansları iki bağımsız gözlemci tarafından eş zamanlı olarak değerlendirildi. Veriler, Tanımlayıcı Bilgi Formu, Ventilatörle İlişkili Pnömoniyi Önlemeye İlişkin Performans Değerlendirme Formu aracılığıyla toplandı.Öğrencilerin simülasyon senaryolarındaki performans puanları ön testte 18,38±5,06; son testte 38,38±7,81 idi. Gözlemciler arasında istatistiksel olarak anlamlı çok iyi düzeyde uyum saptandı (ICC=0,982; p<0,001). Öğrencilerin ön test ve son test VİP önlemeye yönelik performans puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulundu (p=0,002). Son testte performans değerlendirme formunda yer alan beceri basamaklarının gruplar tarafından gerçekleştirilme oranlarında artış gözlendi. Sonuç olarak, senaryo temelli simülasyon eğitimi, hemşirelik öğrencilerinin VİP önlemeye yönelik beceri geliştirme süreçlerinde etkili oldu. Bu nedenle, hemşirelik öğrencilerinin lisans ve mezuniyet sonrası oryantasyon eğitimlerinde, VİP'in önlenmesine yönelik bilgi ve becerilerini geliştirilmesinde bu senaryoların kullanılması önerilmektedir.
Acil tıp asistanlarında kadavra ve manken temelli cerrahi havayolu simülasyon eğitiminin değerlendirilmesi
Biz bu çalışmada, acil tıp asistanlarının manken ve kadavra cerrahi havayolu simülasyonu eğitim programını ADDIE modelinde değerlendirmeyi ve kadavra ve manken temelli cerrahi havayolu simülasyon uygulamasını karşılaştırılmayı amaçladık. Çalışmamız Ocak – Mart 2023 tarihlerinde, Sağlık Bilimleri Üniversitesi Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi Acil Tıp Kliniği eğitim salonunda ve Hacettepe Üniversitesi Anatomi Anabilim Dalı Diseksiyon Laboratuvarı'nda gerçekleştirildi. Öncelikle, cerrahi havayolu konusunda katılan 31 katılımcıya öntest uygulandı. Cerrahi havayolu konusunda bir sunum yapıldı. Ardından asistanlar 2 yıldan az ve çok tecrübeli olarak ve ön test puanlarına göre ikiye ayrılarak kadavra ve manken grubuna dağıtıldı. Manken grubunda yer alan 16 katılımcıya 3D krikotirotomi maketi üzerinde beceri uygulaması gösterildi ve ardından katılımcılar gerçekleştirdi. Kadavra grubunda yer alan 15 katılımcıya tüm vücut kadavra üzerinde bu beceri uygulaması katılımcılara gösterildi ve ardından katılımcılar gerçekleştirdi. Eğitim sonunda eğitim dokümanları dağıtıldı. Veriler, eğitim memnuniyetini içeren bir ölçeğin yer aldığı form, değerlendirme rehberi formu ve 3D beceri performans maketi ile beceri deneme sayısı, işlem süresi ve işlem başarısının değerlendirildiği forma kaydedildi. İlk uygulamayı kadavrada yapan 16 katılımcıdan 11'i 1 ay sonra yine kadavrada, mankende yapan 15 katılımcıdan 10'u 1 ay sonra yine mankende beceriyi uyguladılar ve sonuçlar değerlendirme rehberine kaydedildi. Çalışmanın sonucunda; her iki grupta da katılımcıların yüksek düzeyde memnun kaldığı saptandı, ilk uygulama sonrasında her iki grupta da katılımcıların yarısından fazlası başarılı oldu. Beceri performans testinde; kadavra ve manken grubu arasında ilk denemede başarı yüzdesi manken grubunda daha yüksek ve istatistiksel anlamlı idi (p<0.01). Bir ay sonraki ikinci uygulamada kadavra grubunda 11 katılımcı, manken grubunda 10 katılımcının tamamının başarılı olduğu gözlendi. Sonuç olarak; Acil Tıpta Uzmanlık Eğitim programının içerisine kadavra ve/veya manken temelli cerrahi havayolu simülasyon eğitim programının eklenmesini ve belirli aralıklarla tekrar edilmesini öneriyoruz. Kadavranın maliyeti ve bulanabilirliği kullanımını sınırlarken, 3D yazıcıdan oluşturulan mankenlerin de kadavra eğitimleri ile benzer sonuçlar vermesi nedeni ile kullanımının klinik pratiğe uygun olabileceğini düşünüyoruz