4
Archived Theses
0
DOIs Assigned
0%
DOI Rate
Discipline
Diyarbakır koşullarında farklı potasyum uygulama dozlarının buğday (triticum spp.) verim ve kalite unsurları üzerine etkisinin belirlenmesi
Bu araştırma Dicle Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri uygulama alanında 2021-22 ve 2022-2023 yetiştirme dönemlerinde iki yıl süreyle yürütülmüştür. Araştırmada üç ekmeklik (Tekin, Dinç, Babil) ve 3 makarnalık buğday çeşitleri (Meya-2, Güneyyıldızı, Eyyubi) üzerine farklı potasyum dozlarının (kontrol grubu, 6, 12 ve 18 kg da-1) etkileri araştırılmıştır. Deneme Tesadüf Bloklarında Bölünmüş Parseller deneme desenine göre 3 tekerrürlü olarak yürütülmüştür. Araştırmada bitki boyu, başaklanma süresi, olum süresi, başak ağırlığı, başakta tane ağırlığı, başakta tane sayısı, başak boyu, tane verimi, NDVI, SPAD, yaprak alan indeksi, yaş glüten oranı, protein oranı ve hektolitre ağırlığı özellikleri incelenmiştir. İki yıl birleşik analiz sonuçlarına göre; potasyum dozlarının incelenen özellikler arasında hektolitre ağırlığı üzerine etkisi önemli diğer özelliklere etkisi önemsiz bulunmuştur. Başak boyu, başaklanma süresi, bitki boyu, hektolitre ağırlığı ve tane verimi bakımından çeşitler arasındaki farklılıklar önemli bulunmuştur. En yüksek hektolitre ağırlığı kontrol grubunda 77,90 kg ile 18 kg da-1 potasyum dozunda 79,54 kg arasında değişmiştir. Çeşitler arasında bitki boyu 78.70 cm ile en düşük Meya-2 çeşidinde, 86.37 cm ile en yüksek Eyyubi çeşidinde saptanmıştır. Başaklanma süresi 121.88 gün ile (Meya-2) (128.00 gün) Eyyubi arasında, değişmiştir. Başakta tane ağırlığı 1.66 g ile Dinç, 1.85 g ile Tekin çeşidinde saptanmıştır, Başak boyu 7.25 cm ile Babil, 8.23 cm ile Güneyyıldızı çeşidinde belirlenmiştir. Tane verimi Meya-2 çeşidine 486.25 kg da-1 ile düşük, Tekin çeşidinde 573.75 kg/da-1 ile yüksek bulunmuştur.
Su kültüründe biostimulant uygulamalarının kıvırcık marul yetiştiriciliğinde verim ve kalite üzerine etkisi
Bu araştırma, su kültürü marul yetiştiriciliğinde Biostimulant kullanımının bitki büyümesi ve verimi üzerindeki etkilerini incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma, Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi, Bahçe Bitkileri Araştırma ve Uygulama arazisinde gerçekleştirilmiş olup, yetiştiricilik durgun su kültürü teknelerinde yapılmıştır. Çalışmada bitki materyali olarak Lactuca sativa türüne ait 'Caipira' marul çeşidi kullanılmış olup, sıvı Biostimulant olarak bakteri içerikli BM-Root-Pan ile Humik Asit ve Fulvik Asit, içerikli Maksoil ticari isimli ürünler kullanılmıştır. Uygulamalar; Kontrol (K), Kontrol+Maxsoil (K+M), Kontrol+Rootpan (K+R) ve Kontrol+Maxsoil+Rootpan (K+M+R) olmak üzere planlanmış ve araştırma 3 tekrarlı olarak yürütülmüştür. Çalışmada; yaprak boyu ve genişliği, yapraktaki kuru madde miktarı, bitki kök uzunluğu, yaprakta suda çözünür kuru madde (SÇKM), bitki başına ortalama verim, birim alandan elde edilen verim, bitki yaprak EC ve pH değerleri, yaprak sayısı, kök ağırlığı, baş çapı, baş yüksekliği, kök boğazı çapı, renk ve klorofil ölçümleri (SPAD) yapılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre uygulamaların; yaprak eni, klorofil (SPAD) değeri, yapraktaki kuru madde miktarı %, marul baş çapı, bitki başına verim (g/bitki) ile birim alan verim (g/m2) değerleri üzerine etkileri istatistiksel olarak önemli bulunmuş, diğer ölçüm ve analizlerde farklılık tespit edilmemiştir. En yüksek yaprak eni değeri (16.59 cm) K+M uygulamasından, en yüksek SPAD değeri (27.09) K+R+M uygulamasından, en yüksek kuru madde değeri kontrol dışında, aynı grup içerisinde yer alan K+M (5.84) , K+R (5.86) ile K+R+M (5.60) uygulamalarından, baş çapı açısından en yüksek değer K+M (29.96 cm) uygulamasından, bitki başına ortalama verim açısından en düşük değer K+R+M uygulamasından (96.31 g) elde edilmiş, diğer uygulamalar kendi aralarında farklılık oluşturmamıştır (119.3-123.82 g). Birim alan verim değerleri açısından uygulamaların etkisi önemli bulunmuş en yüksek verim K+M uygulamasından (7080.8 g/m2), en düşük verim ise K+R+M uygulamasından (5326.9 g/m2) elde edilmiş, Kontrol'de ise 6767.1 g/m2 verim değeri tespit edilmiştir. Sonuç olarak araştırmada durgun su kültüründe humik asit ve fulvik asit içerikli preparatların olumlu etkisinin olduğu görülmüştür. ANAHTAR KELİMELER: : Biostimulant, Fulvik Asit , Humik Asit, Kıvırcık Marul, Su Kültürü
Fasulye kök fungusları ve rhizosfer bakterileri arasındaki antibiosis ilişkinin belirlenmesi
Bu çalışmada, Konya ilinin Doğanhisar, Sarayönü, Bozkır ve Çumra ilçelerinden toplanan fasulye bitkileri ve toprak örneklerinden elde edilen rizosfer bakterilerinin, fasulye kök fungusları Fusarium oxysporum, Rhizoctonia solani, Macrophomina phaseolina ve Alternaria alternata'ya karşı antibiosis etkileri incelenmiştir. Toplamda 300 bakteri izolatı elde edildi ve bunlar laboratuvar ortamında dual kültür yöntemiyle test edilmiştir. Test edilen bakteri izolatlarından 20 tanesi belirgin antagonistik etki göstermiştir. Dual kültür test sonuçlarına göre F. oxysporum'a karşı en etkili bakteri %53.37 ile Bacillus mojavensis olarak tespit edilirken, R. solani'ye karşı %55.34'lük engelleme oranıyla Bacillus atrophaeus, M. phaseolina'ya karşı %54,49'luk engelleme oranıyla Bacillus subtilis olarak tespit edilmiştir. Fasulye kök fungusları arasında en yüksek etki %64.23'lük engelleme oranıyla Alternaria alternata'ya karşı Bacillus atrophaeus ile elde edilmiştir. Sonuç olarak fasulye kök funguslarına karşı antibiosis etkinin bakteri türüne ve aynı türün izolatlarına karşı farklı düzeylerde olabileceği söylenebilir. Anahtar Kelimeler: Fasulye, fungus, antibiosis, rizosfer bakterileri
Buğday yetiştirilen tarım alanlarındaki toprakların bazı besin element içeriklerinin değerlendirilmesi: Ankara ili Pursaklar ilçesi örneği
Bu çalışmada Ankara ili Pursaklar ilçesindeki ekmeklik buğday (Triticum aestivum L.) yetiştirilen tarım arazilerinden, alınan 30 adet toprak örneğinin analizleri yapılarak, bitki beslemedeki verimliliğinin ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Toprak örneklerinin GPS yardımıyla alındığı noktalardan, koordinatları kaydedilmiştir. Her bir örnek 0-30 cm derinliğinden alınmıştır. Bitki besleme açısından değerlendirebilmesi için toprağın bazı özellikleri analizlerle ortaya konulmuştur. Toprak örneklerinin, araştırma sonucuna göre; pH değerlerinin ortalaması %6,93 nötr olduğu, %97'sinin nötr, %3'ünün hafif asit olduğu görülmüştür. Toprakların tuz değerlerinin ortalamasının %0,11 tuzsuz olduğu ve %93'ünün tuzsuz olduğu ortaya konulmuştur. Kireç kapsamının %47'sinin az kireçli, %33'ünün orta kireçli ve %20'sinin kireçli olduğu görülmüştür. Analizleri yapılan örneklerin 12 tanesinin C ''killi'', 7 tanesinin CL ''killi-tın'', 6 tanesinin SCL ''kumlu-killi-tın'', 5 tanesinin ise SC ''kumlu-kil'' sınıfında yer almaktadır. Organik madde kapsamının ortalaması %1,58 az olduğu belirlenmiş ve toprakların %75'nin orta düzeyde, %25'nin ise çok az organik madde barındırdığı tespit edilmiştir. Toprakların ortalama azot miktarı %0,08 çok az olduğu belirlenmiş ve %80'ininde azotun az görülmüştür. Ortalama fosfor miktarı 13,12 mg kg⁻¹ yeterli olduğu belirlenmiş %73'ünün ise yeterli fosfor bulundurduğu tespit edilmiştir. Ortalama potasyum miktarının 311,00 mg kg⁻¹ yeterli olduğu belirlenmiş ve %83'ünde yeterli miktarda potasyum bulunduğu tespit edilmiştir. Değişebilir kalsiyum ihtivalarının ortalaması 4585,56 mg kg⁻¹ ile fazla olduğu belirlenmiş, %70'inde fazla kalsiyum bulundurduğu, değişebilir magnezyum ihtivasının ise ortalaması ise 284,93 mg kg⁻¹ yeterli olduğu, %87'sinde yeterli magnezyum bulunduğu görülmüştür. Elverişli mikro elementler ihtivalarına göre; toprakların ortalama demir miktarı 18,23 mg kg⁻¹ fazla ve tümünde fazla miktarda demir bulundurduğu, ortalama bakır miktarının 2,26 mg kg⁻¹ yeterli ve hepsinde yeterli miktarda bakır bulunduğu ortaya konulmuştur. Çinko miktarının tamamının çok az çinko barındırdığı ve ortalama mangan miktarının 19,29 mg kg⁻¹ ile yeterli, örneklerin %40'ında az, %60'ında ise yeterli miktarda mangan bulundurduğu tespit edilmiştir.