2
Archived Theses
0
DOIs Assigned
0%
DOI Rate
Discipline
Farklı CAD/CAM restoratif materyallerinin mekanik ve optik özelliklerinin karşılaştırılması
This study was conducted to compare the mechanical, optical properties and effect of thermocycling on four types of CAD/CAM (Computer Aided Design/Computer Aided Manufacturing) monolithic restorative materials. A total of 120 specimens from IPS Empress CAD (Ivoclar Vivadent, AG, Schaan, Liechtenstein), Celtra DUO (Dentsply, Sirona, Hana-Wolfgang, Germany), inCoris TZI C (Dentsply, Sirona, Hana-Wolfgang, Germany) and IPS e.max ZirCAD (Ivoclar Vivadent, AG, Schaan, Liechtenstein) were used. 80 specimens with 14 mm x 1.2 mm x 4 mm dimensions for 2 subgroups with and without thermocycling were prepared for mechanical tests and sizes of 12 mm x 12 mm square shaped 10 samples from each material were prepared for optical tests before and after thermocycling. The inCoris TZI C and IPS e.max ZirCAD blocks were sintered in a furnace according to their manufacturer instructions before cutting. Each sample was polished and cleaned using ultrasonic cleaner. The flexural strength was determined by three-point flexural tests using a universal testing machine according to ISO 6872:2015. The surface microhardness was calculated using a Vickers hardness test device. Color change (∆E), translucency (TP) and opalescence parameters (OP) of all tested monolithic restorative materials were examined using spectrophotometer. Three samples from each group of material were randomly selected and evaluated under a scanning electron microscope (SEM). The statistical analysis was accomplished by SPSS (statistical package for social sciences) V.25 program. For flexural strength test, the effect of thermal aging was not statistically significant (p>0.05), while the effect of material type was statistically significant (p<0.05). The highest flexural strength value was for IPS e.max ZirCAD (1447.6±286.3MPa), while IPS Empress CAD demonstrated the lowest value (155.8±27.2MPa) of flexural strength. There were statistically significant differences in surface microhardness values between material groups and subgroups (p<0.05). Thermal aging Celtra DUO subgroup had a statistically significantly lower surface microhardness (VHN) value than non-thermal aging subgroup (p=0.001), and IPS Empress CAD thermal aging subgroup had a statistically significantly higher VHN value than non-thermal aging subgroup (p=0.000). There were no statistically significant differences between the thermal aging and non-thermal aging subgroups of two zirconia materials in terms of surface microhardness values (p>0.05). There was a statistically significant difference in ΔE between material groups with thermal aging (p=0.000). After thermal aging, ΔE was the highest in IPS Empress CAD (2.78±1.21), while Celtra DUO, IPS e.max ZirCAD and inCoris TZI C had similar ΔE values with each other (0.54±0.18, 0.53±0.31, 0.42±0.09, respectively). Thermocycling led to statistically significant color change on all materials except for InCoris TZI C (p<0.05). Regarding the translucency parameter (TP) and opalescence parameter (OP), the effect of thermal aging was not statistically significant for any groups [TP (p=0.664), OP (p=0.502)]. The highest TP value was for IPS Empress CAD (20.73±0.79) and highest OP value was for Celtra DUO (12.97±0.34). Monolithic zirconia ceramics have higher mechanical properties than glass ceramic materials. The reinforced glass ceramic material has superior optical properties than monolithic zirconia ceramics. The OP value for all tested groups showed lower value than criteria for natural tooth OP values.
Lamina restorasyonlarında kullanılan seramiklerin rengi ile ışık geçirgenliğinin ve rezin siman renginin, restorasyonların renk uyumuna etkisi
Koruyucu diş hekimliği kavramının önem kazanmasıyla birlikte son yıllarda diş dokularından, özellikle de mine dokusundan, çok daha az madde kaldırılmaya çalışılmaktadır. Bu bağlamda, daha ince hazırlanan seramik lamina restorasyonlarına gereksinim duyulmaktadır. Işık geçirgenliği yüksek seramik materyallerinden üretilen lamina restorasyonlarının kalınlıkları azaldıkça, altta bulunan dişin ve rezin simanların renk özellikleri daha ön plana çıkabilmektedir. Bu bilgilerin doğrultusunda hazırladığımız tez çalışmamızın amacı, farklı renkteki dişlere, farklı ışık geçirgenliğine sahip seramiklerle hazırlanan ve farklı ışık geçirgenliğindeki kompozit rezin simanlarla yapıştırılan ince seramik lamina restorasyonlarının, kontakt tipi bir spektrofotometre ile renk ölçümlerinin yapılarak, istenilen rengin elde edilebilmesi için referans değerler ile karşılaştırılması ve bu materyallerin birbirleri ile etkileşimlerinin incelenmesidir. Çalışmamızda prepare edilmiş diş yüzeylerini temsil etmek üzere rezin esaslı güdük materyalinden (Natural Die Material, ND1, ND2, ND3, ND8, Ivoclar Vivadent, Lihtenştayn) 5x5 mm boyutlarında ve 2 mm kalınlığında, her grupta 126'şar adet olacak şekilde toplam 504 adet pürüzsüz alt yapı örneği hazırlandı (N=504). Seramik lamina örneklerinin hazırlanması için farklı ışık geçirgenliklerine sahip 6 tip seramik CAD/CAM blokları kullanıldı: lösit içerikli cam seramik (Empress Cad, Ivoclar Vivadent), kompozit ve seramik matriksin birlikte bulunduğu hibrit materyal (Vita Enamic, Vita Zahnfabrik), lityum disilikat içerikli cam seramik (IPS e.max CAD LT, IPS e.max CAD MO, IPS e.max CAD Value, IPS e.max CAD Opal, Ivoclar Vivadent). Blok formundaki seramik materyallerden düşük hızlı kesit alma aygıtı kullanılarak (Isomet 1000, Buehler, Lake Bluff, IL, ABD) elmas disk ile su soğutması altında boyutları 5x5 mm ve kalınlığı 0.5 mm olacak şekilde 504 adet dilim elde edildi (n=84/ seramik grubu). Seramik dilimleri, 3 farklı ışık geçirgenliğine sahip bir rezin simanı (0,+1, +3 renk, Variolink Veneer, Ivoclar Vivadent) ile sabit bir basınç altında alt yapılara yapıştırıldı (n=7/grup). Her bir örneğin L*a*b* renk değerleri beyaz bir zemin üzerinde kontakt tipi dijital spektrofotometre (Vita Easyshade Advance, Vita Zanhfabrik, Bad Sackingen, Almanya) ile ölçüldü ve kaydedildi. Elde edilmek istenilen A1 renginin L*a*b renk değerleri de kullanılarak ∆E hesaplandı. ∆E değerleri istatistiksel olarak değerlendirildi (Tek yönlü varyans analizi ANOVA, Shapiro-Wilk) ve p<0.05 anlamlı kabul edildi. Seramik tipleri, rezin simanları ve diş renkleri arasındaki renk farkları (∆E) istatistiksel açıdan anlamlı bulundu (p=0.000). ND1 grubunda, en düşük renk farkı (∆E=1,08) 0 rezin simanı ve IPS e.max CAD Value seramik tipi kullanıldığında görüldü. Tüm kombinasyonlarda oluşan renk farkları istatistiksel açıdan anlamlı olmasına rağmen, ND2, ND3 ve ND8 gruplarında görülen ∆E değerleri 3.5'tan büyük olup (6,1< ∆E < 30) klinik olarak kabul edilir değerin üzerinde bulundu. ND2, ND3, ND8 gruplarında A1 rengi elde edilemedi. Çalışmamızın tüm sonuçları göz önüne alındığında, 0.5 mm kalınlığındaki seramik lamina örnekler seramiğin ışık geçirgenliğinden, alttaki dişin renginden ve rezin simanın ışık geçirgenliğinden önemli düzeyde etkilenmektedir. Alttaki dişin rengi koyulaştıkça ∆E değerleri artmaktadır. Bu nedenle de ince seramik lamina restorasyonları yapılırken doğru materyal seçimine dikkat edilmelidir. Lamina yapılacak dişin renginin fazla koyu olması durumunda; alttaki rengi maskeleyebilmek için seramik kalınlığı arttılmalıdır.