AHMET ADNAN SAYGUN'UN YUNUS EMRE ORATORYOSU'NUN MÜZİKAL, EDEBÎ VE DÜŞÜNSEL AÇIDAN İNCELENMESİ

Bu çalışma, Cumhuriyet dönemi çoksesli Türk müziğinin en önemli isimleri arasında gösterilen Ahmed Adnan Saygun'un (1907-1991) bestelediği Yunus Emre Oratoryosu'nun müzikal, edebî ve düşünsel yönlerden incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler tarama yöntemi, literatür taraması ve nitel analiz teknikleriyle toplanmıştır. Araştırmanın içeriğini; Yunus Emre Oratoryosu'nun müzikal yapısı, tematik kurgusu, edebî metni ve düşünsel içeriğini incelemeye yönelik olarak oluşturulan bölümler, eserle ilgili yapılmış akademik çalışmalar ve Saygun'un müzik anlayışını yansıtan kaynaklar oluşturmaktadır. Çalışmada eserin üç bölümden oluşan yapısı temel alınarak her bölümün müzikal çözümlemesine, bu bölümlerde kullanılan motiflerin, arya ile reçitatiflerin incelenmesine, sözlerin edebî yapısının tahliline ve metnin aşk ile vecd gibi tasavvufi temalarla ilişkisine dair tespitlere yer verilmiştir. Oratoryoda yer alan Yunus Emre şiirlerinin Saygun tarafından nasıl seçilip yorumlandığı ve müziğe nasıl aktardığı da ayrıca açıklanmıştır. Eserin yalnızca müzikal bir yapıt değil, aynı zamanda felsefi ve kültürel bir anlatı olduğu vurgulanmıştır. Bu tez çalışması, Ahmed Adnan Saygun'un, Yunus Emre Oratoryosu aracılığıyla geleneksel tasavvufi düşünceyi modern Batı müziği diliyle nasıl bir araya getirdiğini ortaya koymakta ve eserin Türk müzik tarihi içindeki yerini ve özgünlüğünü tespit etmektedir.