Yat donatımında yeniden işleme etkisinin analizi ve değerlendirme metodolojisi

Bu tez, yat donatım süreçlerinde meydana gelen yeniden işleme (rework) faaliyetlerinin etkisini incelemekte ve bu etkilerin sistematik olarak değerlendirilmesine yönelik yapılandırılmış bir metodoloji geliştirmektedir. Yeniden işleme; tasarım tutarsızlıkları, üretim hataları veya koordinasyon eksiklikleri nedeniyle tamamlanmış ya da tamamlanmaya yakın bir işin yeniden yapılması veya revize edilmesi gerekliliği olarak tanımlanmakta olup, gemi inşası gibi proje tabanlı üretim sistemlerinde önemli bir verimsizlik kaynağıdır. Bu kapsamda çalışma, 24 metrelik bir motor yatın donatım aşamasında gözlemlenen 22 yeniden işleme vakasını, 23 haftalık bir üretim süreci boyunca incelemiştir. Her vaka; ekipman montajı, borulama, elektrik sistemleri, iç donatım ve boya gibi ana üretim alanlarına göre sınıflandırılmış ve maliyet temelli ile nitel analiz yöntemleriyle değerlendirilmiştir. İlk işçilik ve yeniden işçilik maliyeti, malzeme yeniden kullanım oranı, neden kaynaklı faktör ve çevresel etki gibi parametreler sistematik biçimde analiz edilmiştir. Bulgular, yeniden işlemenin en sık ve maliyetli biçimde borulama, iç donatım ve ekipman montajı alanlarında ortaya çıktığını; bu alanlarda disiplinler arası koordinasyonun kritik önem taşıdığını göstermektedir. Ayrıca, tasarım, planlama ve saha uygulaması arasındaki entegrasyon eksikliğinin yeniden işleme sıklığını artırarak üretim akışını ve verimliliği olumsuz etkilediği belirlenmiştir. Önerilen metodolojik çerçeve, nicel maliyet analizini örgütsel ve teknik faktörlerin nitel değerlendirmesiyle bütünleştirerek hem akademik hem de endüstriyel uygulamalara yönelik tekrarlanabilir bir araç sunmaktadır. Sonuç olarak, araştırma yat donatım süreçlerindeki yeniden işlemenin ekonomik ve yönetsel boyutlarını vurgulamakta; üretim kalitesi, planlama doğruluğu ve bölümler arası koordinasyonun artırılmasına yönelik iyileştirme stratejileri önermektedir.