Motives of the European Union on imposing sanctions: An analysis of normativity

Avrupa Birliği'nin nasıl bir güç olduğunu açıklamayı amaçlayan çok sayıda teori üretilmiştir. Bu doğrultuda üretilen ve oldukça tartışılan konseptlerden biri olan, Ian Manners'ın AB'yi normatif bir güç olarak tanımladığı teorisi AB'yi içselleştirdiği normlar doğrultusunda hareket eden bir global güç olarak tasvir etmiştir. Bu teori, AB'nin 'normatif yöntemler' kullanarak 'normatif amaçları' gerçekleştirdiği fikrinden ve en sert politikasının yaptırım uygulamak olduğu gerçeğinden türemiştir. Birçok global güç gibi, Avrupa Birliği de sıklıkla yaptırım uygulamaktadır ve zamanla ortak amaçlar üzerine kurulmuş, ortak bir yaptırım politikası oluşturmayı başarmıştır. Avrupa söylemi, yaptırım politikasının motivasyonun, normları ihlal edenleri Avrupa normlarına uyum sağlamaya ikna etmek yönünde olduğunu belirtmektedir. Ancak AB'nin bazı norm ihlalinde bulunan devletlerle ilişkilerinin detaylı bir analizi, Birliğin bu çeşit kısıtlayıcı tedbirler almasındaki motivasyonun her zaman normatif olmadığını göstermektedir. Bu tez, Avrupa Birliği'nin üç norm ihlalinde bulunan ülke (İran, Rusya ve İsrail) ile ilişkilerini analiz ederek AB yaptırım politikasının motivasyonunu inceleyecek ve AB'nin yaptırım uygulama kararı alırken söz konusu devlet ile ilişkilerinden edindiği kazancı ve ilişkilerini durdurunca uğrayacağı kaybı hesap ederek karar aldığını gösterecektir.