Antimikrobiyal peptidlerin hücre içine alımı

Beta laktam antibiyotiklerinin keşfi, bakteri kaynaklı hastalıkların tedavisinde çok önemli gelişmeler sağlamıştır. Zaman geçtikçe bazı bakteri tipleri beta laktam antibiyotiklerine karşı direnç geliştirmiş, bu durum da antibiyotiklerin etkisini önemli ölçüde azaltmıştır. En önemli direnç mekanizması bakteriler tarafından üretilen beta laktamaz enzimleridir. Antibiyotikleri beta laktamazın hidrolize edici etkilerinden korumak için sulbaktam, klavulanik asit ve tazobaktam gibi beta laktamaz inhibitörleri geliştirilmiş ve dünya çapında kullanılmaya başlanmıştır. Ne yazık ki, dirençli bakteriler farklı tipte bata laktamaz enzimleri üretmeye başlamış, bu durum da acil bir şekilde yeni inhibitörler geliştirme ihtiyacını doğurmuştur. Geliştirilecek inhibitörlerin beta laktamaz enzimlerine karşı yüksek bağlanma eğilimi göstermesi ve hücre içie etkili bir şekilde geçebilme özelliğine sahip olması gerekmektedir. Yaptığımız bu çalışmada, beta laktamaz inhibitörü olma özelliği taşıyan peptidlere, hidrofobik LLIIL kalıntısı eklenmiş, bu durumun, peptidlerin hücre içine taşınımı ve inhibite etme yetisi üzerine etkileri incelenmiştir. İnhibitör özelliği kanıtlanmış P3, ve hidrofobik kalıntılar içeren P2, P4 ve P5 kullanılarak in vitro ve in vivo deneyler yapılmış, hücre içine geçişleri, bakteri hücreleri üzerindeki etkileri ve beta laktamaz inhibite etme özellikleri incelenmiştir. Sonuçlar P2 peptidinin rekabetsiz inhibisyona neden olduğu ve K$_i$ değerinin 36$\mu$M olduğunu, P3 peptidinin ise rekabetçi inhibisyona sahip olduğunu ve K$_i$ değerinin 412.44$\mu$M olduğunu göstermiştir. P4 hem K$_m$ hem de V$_m_a_x$ değerinde kayda değer düşüşlere neden olmuş inhibisyon tipi belirlenememiştir. Hücre büyüme deneyleri de en etkili peptidein P4 olduğunu göstermiştir.