Stability and failure analysis of excavations used for underground mining of Bati Raman oil field

Batı Raman, Türkiye'nin kanıtlanmış en büyük petrol rezervine (1.85 milyar varil) sahiptir. Rezerv, çatlaklı bir kireçtaşı içinde ortalama 1310 m derinlikte yer almaktadır. Bu ağır petrol, 12° API kütle ağırlığına ve 200-2000 cp viskoziteye sahiptir. Bu rezerv için gelecekteki bir plan "madencilik yardımlı ağır petrol üretimi" yönteminin kullanılmasıdır. Bu yöntemin arkasındaki fikir, yüzeyden desandrelerle reserve ulaşmak ve rezervin altından üzerinde fan şeklinde delikler bulunan galerileri açmaya devam etmektir. Ağır petrolün viskozitesini azaltmak için bu deliklerden buhar gönderilecek ve yer çekimi drenajı ile üretim yapılacaktır. Bu tezde, yukarıdaki senaryoya göre tüm açıklıkların duraylılığı, FLAC adlı sayısal bir modelleme kodu kullanılarak gerçekleştirilecektir. İlk aşamada, tünel açıklıkları önce analitik çözümlere dayandırılarak incelenmiş, ardından 2 boyutlu ve 3 boyutlu analizler yürütülmüştür. tüneller arasında bırakılması planlanan 20 metrelik topuğun duraylı kalacağı gösterilmiştir. Ardından, petrol üretiminde kullanılacak olan kuyuların rezervuar içindeki etkileri modellenmiş ve yenilen bölgelerin tünel boyunca ve kuyuların açıldığı bölgelerde oluştuğu tespit edilmiştir. Bulunan yenilmiş bölgeler ile Batı Raman Sahası için yapılmış fiziksel model deneyi karşılaştırılmış ve deneyde tespit edilmiş olan ağır petrol üretimin %2.23'ünün kuyu açılmasından kaynaklı oluşan yenilmiş bölgelerden olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Aynı karşılaştırılmaya devam edilerek toplamda 15 adet model analiz edilmiş ve bir parametrik çalışma yürütülmüştür. Kuyu çapı ve boyuna bağlı olarak Kazı Kaynaklı Tahribat Üretim Oranı (KKTÜO) tanımlanmıştır. Yürütülen parametrik çalışma sonucu bir regresyon modeli oluşturulup modele ait denklem paylaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: Ağır Petrol, Derin Tüneller, TBM, Duraylılık, MYAPÜ