Effect of deferoxamine and deferosirox on some immunological responses, biochemical, hormonal, and hematological characteristics in beta thalassemia major patients

Talasemi, genetik bir kan hastalığı olup, düşük hemoglobin oranıyla karakterizedir ve her iki cinsiyette de ciddi anemiye neden olur. Bu hastalık, alfa ve beta talasemi olmak üzere iki ana kategoriye ayrılır. Hayatta kalabilmek için düzenli kan transfüzyonlarına ihtiyaç duyulur, ancak bu süreç zamanla vücutta aşırı demir birikimine yol açabilmektedir. Deferoksamin ve deferasiroks gibi şelasyon tedavileri, BTM hastalarında demir yükünü kontrol altına almak amacıyla uygulanmaktadır. Bu çalışma, Azadi Eğitim Hastanesi Talasemi Merkezi'nde yürütülmüş ve 18 yaş üzeri 200 β-talasemi majör hastasını kapsamaktadır. Hastalar, demir şelatlayıcı olarak deferasiroks veya deferoksamin reçete edilen transfüzyona bağımlı hastalar olmak üzere iki gruba ayrılmıştır. Ayrıca, talasemi hastalığı bulunmayan 100 sağlıklı bireyden oluşan bir kontrol grubu da çalışmaya dahil edilmiştir. İstatistiksel analizler (ANOVA, Kruskal-Wallis, Pearson correlation coefficient), deferoksaminin deferasirokstan daha etkili olduğunu ve HCT, RBC, MCH, Hb, GH, WBC, lenfositler, kreatinin, TSH, prolaktin (hem erkeklerde hem kadınlarda) ve TLR3 seviyelerini daha fazla iyileştirdiğini göstermiştir. Buna karşılık, deferasiroksun trombosit sayısı, ferritin, demir, kalsiyum, AST, ALT, ALP, GGT, LH, FSH (hem erkeklerde hemde kadınlarda), IL6 ve IL8 seviyelerini düşürmede daha etkili olduğu belirlenmiştir. Ayrıca, deferasiroks, tiroid bezindeki demir yükünü azaltmada daha başarılı olup, vücutta genel demir seviyeleri üzerinde daha geniş kapsamlı bir etkiye sahiptir. Uzun yarı ömrü sayesinde daha güvenli bir kullanım sunmaktadır. Sonuçları genel olarak, Sonuçları deferasiroksun, deferoksamine kıyasla daha etkili ve güvenli olduğunu söyleyebiliriz.