Bir hikâye anlatıcısı: Erturan Elmas

Hikâye, yaşanmış ya da yaşanması mümkün olayların anlatıldığı kısa bir anlatım türüdür. Türk edebiyatına Tanzimat Dönemi ile birlikte giren hikâye, günümüze büyük gelişmelerle ulaşmıştır. Hikâye, her yazarın elinde farklı bir anlatıma bürünmektedir. Tanzimat Dönemi'nde kölelik, Batılılaşma gibi konuların ele alındığı hikâyede Cumhuriyet ile birlikte sosyal konulara ağırlık verilmiş; daha sonra dünya savaşlarının etkisiyle bireyin yalnızlığı, bunalım, var oluşu sorgulama gibi konularla ilerleme göstermiştir. Türk hikâyeciliğinde bireysel ve toplumsal konuları harmanlayan modern yazarlardan biri Erturan Elmas'tır. Küçük yaşlarda hikâyeler yazmaya başlayan Erturan Elmas, bilhassa Türkçeye tam hâkimiyeti ve akıcı üslubu ile Türk hikâyeciliğine önemli katkılar sağlamıştır. Edebiyat öğretmeni de olması onun yazı hayatına yeni heyecanlar katmıştır. Elmas, 1975'te henüz fakülte birinci sınıf öğrencisiyken "Gerçek" dergisinin açtığı hikâye yarışmasında "Gece İşi" hikâyesiyle birinci olmuştur. Hikâyenin bu dergide yayımlanmasıyla birlikte basın-yayın dünyasına adımını atmıştır. 1975'ten beri muhtelif dergilerde (Hisar, Dergâh, Gerçek) hikâyeleri yayımlanmıştır. Eserleri 2010 yılından sonra kitap hâlinde basılmıştır. Erturan Elmas'ın yazıları hayatından da izler taşır. Anlattığı olayların çoğunu ya yaşamıştır ya da tanık olmuştur. Özellikle çocukluğunun geçtiği Bursa-Orhangazi-Keramet köyü, mekân olarak hikâyelerde geniş yer tutar. Bunun yanında Erturan Elmas'ın hikâye kahramanları gerçek hayatta var olmuş, kanlı canlı kişilerdir. Hikâyelerinde köylüler, çocuklar, yaşlılar, kadınlar, öğretmen ve öğrenciler; köyden kente eğitim görmeye giden gençler, emekliler, müteahhitler, banka memurları, pazarcılar, piyasayı altüst eden komisyoncular yer alır. Çalışmada Türk hikâye dünyasına yeni renkler katan Erturan Elmas hayatı, edebî kişiliği ve eserleri çerçevesinde incelenecektir. Böylece yazarın Türk edebiyatındaki yeri ve değeri tespit edilmeye çalışılacaktır.