An inquiry on absolute architecture: The case study of arter in İstanbul

From kavramının mimarlık disiplini içerisinde hem teorik tartışmalar için hem de mimarlığın pratiği için her zaman öne çıkan bir rolü olmuştur. Mimarinin fiziksel koşullarını belirleyen form, aynı zamanda kent ile mimarlık arasında ilişkiler oluşturmanın da önünü açabilmektedir. Bu çalışma mimari form odaklı teorileri ortaya çıkarmakta ve İstanbul'daki Arter yapısının bu bağlamda analizini sunmaktadır. 18. ve 19. yüzyıllarda Étienne-Louis Boullée ve Claude-Nicolas Ledoux'nun "devrimci" mimarlık tanımı, 20. yüzyılda Peter Eisenman ve Michael Hays'in özerk mimarlık kavramı, milenyum ile birlikte Robert Somol ve Sarah Whiting'in sunduğu faydacı mimarlık anlayışı, ve Pier Vittorio Aureli'nin mutlak mimarlık fikri formu mimarlık tartışmasının odağına yerleştiren teorileri örneklemektedir. Bu çalışma Aureli'nin mutlak mimarlık tartışmasını mimarinin içsel dinamikleriyle onun daha geniş çerçevesi olan kentsel bağlam arasında bağ oluşturan bir teori olarak ele almaktadır. Bu çalışmanın amacı mimari formun kent ile politik, fiziksel ve sosyal bir bağlılık oluşturma potansiyellerini tartışmaktır.