Bir üniversite hastanesinde beş yıllık süreçte alt gastrointestinal sistem kanaması ile yatan hastaların değerlendirilmesi

Öztürk, H. Bir Üniversite Hastanesinde Beş Yıllık Süreçte Alt Gastrointestinal Sistem Kanaması ile Yatan Hastaların Değerlendirilmesi. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi İç Hastalıkları Anabilim Dalı Tıpta Uzmanlık Tezi, Eskişehir, 2025. Alt gastrointestinal sistem (GİS) kanamaları uzun yıllardır sıkça karşılaşılan yaygın bir problem olmaya devam etmektedir. Özellikle yaşlı popülasyonda daha sık görülmektedir. Çalışmamız 271 hasta ile tek merkezli ve retrospektif bir çalışma olup verilerimizle literatürü karşılaştırarak literatüre katkı sağlamayı amaçladık. Çalışmamızda alt GİS kanaması ileri yaş grubunda daha sık görülmüş olup ortalama yaş 68,4 olarak saptandı. Erkek cinsiyet oranı (%59,8) kadınlara göre daha yüksekti. Başvuruda en sık rastlanan bulgunun hematokezya (%60,9) olduğu görüldü. Komorbid hastalıklar açısından, hastaların büyük çoğunluğunda (%67,9) kardiyovasküler sistem hastalıklarının eşlik ettiği görüldü. Kanama etiyolojisinde kolonoskopilerde hemoroid (%34,3), polip (%33,9) ve divertikül (%22,1) gibi lezyonların en sık nedenler olduğu görüldü. Hastaların ortalama hastanede yatış süresi 5,66 ± 3,93 gündü. Tedavi yaklaşımları incelendiğinde, destek tedavi ve konservatif yaklaşımlar ön planda yer almaktaydı. İnvaziv girişimler arasında cerrahi (%4,1) ve embolizasyon (%0,4) gibi işlemler daha sınırlı sayıda hastada gerçekleştirilmişti. Hastaların daha önceden de alt GİS kanama öyküsünün bulunmasının hastaneye başvuruda daha anemik ve kullanılan ES miktarının da daha fazla olduğu görüldü. Hastaların ilk başvuruda senkop veya hemorojik şok eşlik ettiğinde veya önceden de geçirilmiş alt GİS kanama öyküsünün olmasının daha fazla transfüzyon ihtiyacı ve daha düşük hemoglobin seviyelerine neden olabileceği görüldü. Divertikülü olan hastalar, olmayanlara göre belirgin şekilde daha yaşlıydı. İBH'lı hastalar, olmayanlara göre anlamlı olarak daha gençti. Alt GİS kanama olgularında ileri yaş, eşlik eden komorbiditelerin ve başvuru anındaki klinik durumun prognoz üzerine belirgin etkileri olması nedeniyle bu hastalarda tanı ve tedavi süreçlerinin daha dikkatli ve multidisipliner bir yaklaşımla yürütülmesi gerektiği sonucuna vardık.