Regional organisations and humanitarian intervention: Assessing their role in Libya

İnsani müdahaleyle bağlantılı olarak "koruma sorumluluğu" ilkesi, egemenlikten insan haklarına doğru gelişen bir normatif değişiklikten kaynaklı olarak uluslararası ilişkilerde tartışılagelen bir meseledir. Bu tezde, bu normatif değişim, koruma sorumluluğu ilkesinin pratik seviyesini test etmek için kritik bir olay olduğundan, 2011'de Libya'daki insani müdahaleyi meşrulaştıran koşulları anlamak üzere ayrıntılı bir şekilde analiz edilmiştir. Bu koşullar, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi tarafından izin verilen Libya'ya insani müdahale sürecinde uluslararası toplumun ve özellikle bölgesel örgütlerin dahil edilmesinin sebeplerini açıklayarak ortaya konmaktadır. Libya'daki kriz esnasında ve sonrasında NATO, Afrika Birliği, Avrupa Birliği ve Arap Birliği'nin tutumları, müdahalenin meşruluğunu ve başarısını analiz etmek için veri kaynakları olarak seçildi. Bölgesel örgütlerin insan ıstıraplarına son verme konusunda aktif bir rol alma beklentisine rağmen, Libya örneği insani kaygıların her zaman insani müdahaleye yol açmadığını gösterdi. Bu çalışma, bu örgütlerin tutumlarının, Libya'daki siyasi, ekonomik ve sosyal memnuniyetsizlikler gibi çeşitli iç faktörlerin de katkısıyla, ülkeyi kargaşa ortamına çevirdiği sonucuna varmıştır.