Boşanma sürecindeki kadınların bağlanma stilleri ile başa çıkma stratejileri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, boşanma sürecindeki kadınların bağlanma stilleri ile başa çıkma stratejileri arasındaki ilişkiyi ve bağlanma stilleri ve stresle başa çıkma tarzlarının demografik özelliklere göre anlamlı bir farklılık gösterip göstermediğini incelemektir. Araştırmanın örneklemini İzmir Adliyesi Aile Mahkemeleri'ne boşanmak üzere başvuran ve Aile Mahkemeleri'nde çalışan psikolog, pedagog ve sosyal hizmet uzmanları ile görüşmesi için mahkemece sevk edilen bireyler arasından tesadüfi örnekleme yoluyla seçilen, boşanma süreci devam eden 120 kadın katılımcı oluşturmaktadır. Araştırma kapsamında üç farklı veri toplama aracı kullanılmıştır. Bunlar; geçerlik ve güvenirlik çalışması Aysan (1994) tarafından yapılmış olan Başa Çıkma Stratejisi Ölçeği, geçerlik ve güvenirlik çalışması Sümer (2006) tarafından yapılmış olan Yakın İlişkilerde Yaşantılar Envanteri ve araştırmacı tarafından geliştirilmiş olan Demografik Bilgi Formu'dur. Verilerin analizinde bağlanma stilleri ve başa çıkma stratejilerinin çeşitli demografik özellikler açısından farklılıklarını saptamak üzere çeşitli istatistiksel yöntemler kullanılmıştır. Demografik özelliklerin kendi içinde iki gruba ayrıldığı durumlarda t testi, ikiden fazla gruba ayrıldığında tek yönlü varyans analizi ANOVA kullanılmıştır. Bağlanma stilleri ve başa çıkma stratejileri arasındaki korelasyon, Pearson Momentler Korelasyon Çarpımı kullanılarak hesaplanmıştır. Elde edilen tüm verilerin çözümlenmesinde sosyal bilimler alanında istatistiksel analiz için kullanılan SPSS 15.0 programı kullanılmıştır. Bu araştırmadan elde edilen bulgular, bağlanmaya ilişkin kaçınma boyutu ile problem çözme, sosyal destek arama ve kaçınma stratejisi arasında anlamlı bir ilişkinin olduğunu göstermiştir. Aynı zamanda bağlanmaya ilişkin kaygı boyutu ile sosyal destek arama, problem çözme ve kaçınma arasında da anlamlı bir ilişki olduğu bulunmuştur.Boşanma sürecindeki kadınların yaşları, eğitim durumları, algıladıkları sosyoekonomik düzeyleri, evlenme yaşları, evlenme yılları, evlenme şekilleri, evlilik sayıları, çalışma durumları, çocuk sahibi olup olmamaları ve davayı açan taraf olma durumları ile bağlanma stilleri arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Boşanma sürecindeki kadınların çocuk sahibi olup olmamaları ve evlenme yaşları ile sosyal destek arama stratejilerine göre anlamlı bir farklılık göstermektedir. Kadınların yaşları, eğitim durumları, algıladıkları sosyoekonomik düzeyleri, evlenme yılları, evlenme şekilleri, evlilik sayıları, çalışma durumları ve davayı açan taraf olma durumları ile başa çıkma stratejileri arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Kadın katılımcıların %65,8'inin ilgisizliği, %55,8'inin iletişim problemlerini, %46,7'sinin psikolojik şiddeti, %43.3'ünün aldatmayı, %36,7'sinin de fiziksel şiddeti boşanma nedeni olarak gördükleri de bulunmuştur.Araştırma sonucunda bulgular tartışılarak, araştırmanın sınırlılıkları, güçlü yönleri ve gelecek çalışmalar için öneriler üzerinde durulmuştur. Anahtar Sözcükler: Bağlanma stilleri, başa çıkma, boşanma.