An inquiry into children's sense of placein city neighborhoods: the case of Ankara

Şehirlerimizin karşı karşıya olduğu hızlı kentleşme süreçleri, son yıllarda mekânsal ve sosyal ayrışmayı beraberinde getirmiştir. Günümüz kenti, çocuklar için kapsayıcı mekânlar sunmamakta; çocuklar kentsel kamusal mekânlarda ötekileştirilmektedir. Dahası, mekânsal ve zihinsel olarak parçalanmış kentsel çevreler çocukların içinde yaşadıkları kentten öğrenme fırsatlarını kısıtlamakta, çocukların sosyal yeteneklerini geliştirmelerine yardımcı olmamaktadır. Yer duyusu zaman içinde değişebilen dinamik ve karmaşık bir olgudur. Çocukların kendilerini ait olduklarını hissettikleri zihinsel alan, çok erken yaşlardan itibaren çevrelerini keşfetmeye başlamaları ile oluşur ve zamanla bu alan genişler. Önce evlerini ve daha sonra da genellikle yaşadıkları mahalleyi tanımaya başlarlar. Buna karşın günümüz şehrinde, çocukların kamusal alanlara, yaşıtlarına, oyun alanlarına/parklara ve yeşil alanlara erişimi sınırlıdır. Kentsel kamusal alanlardan kopukluk, mahalleye ilişkin bir yer duyusu geliştirme konusunda sorunlara neden olabilir. İnsan-çevre ilişkileri çalışmalarına dayanan ve 9-11 yaş grubundan çocuklar ve ebeveynleriyle gerçekleştirilen bu araştırma, Ankara'da mahalle ölçeğinde çocukların yer duyusuna ve dış mekânlara katılımına odaklanmaktadır. Anahtar Kelimeler: Çocuk, Yer Duyusu, Çocukların Mekân Algısı, Mahalle.