Çok periyotlu çok perakendecili fiyat karar ve envanter tahsis modelinin uygulaması

Tedarik zinciri kısıtlamaları ve ekonomik belirsizlikler altında, etkili dinamik fiyatlandırma stratejileri ve optimal envanter tahsisi, tedarikçi-perakendeci sistemleri için operasyonel başarının kritik belirleyicileri olarak öne çıkmıştır. Kâr optimizasyonu yapan ortak problemler literatürde kapsamlı bir şekilde incelenmiş olsa da perakende noktası bazlı teslim süreleri, kar fonksiyonundaki kayıp satış maliyetleri ve envanter kapasite seviyeleri içeren bütünleşik bir model ile uygulamalar için bir boşluk bulunmaktadır. Bu tezde, mevcut çok dönemli çok perakendecili kar optimizasyonu modeli bu hususlar dikkate alınarak genişletilmiştir. Dinamik stratejiler için distribütör satış kanalının operasyonel avantajlarından yararlanılarak genişletilmiş model üzerinde uygulamalı bir çalışma yapmak için gerçek hızlı tüketim şirketi verileri kalibre edilmiştir. Şirket verileri kullanılarak yapılan ampirik analiz, perakendeci kapasite kısıtlamalarının artan nakliye maliyetleri altında sınırlayıcı bir faktör olarak hareket ettiğini ve tedarik zinciri maliyet oranlarına bağlı olarak kâr etkilerinin 1.01%'e kadar ulaştığını ortaya koymaktadır. Tam dinamik fiyatlandırma stratejisinin toplam kâr üzerindeki etkisinin 1.61%'e kadar çıktığı tespit edilmiştir. Sentetik veri deneyleri, artan birim kayıp satış maliyetleri ve uzun teslim sürelerinin, başlangıçtaki donmuş dönemlerde daha geniş fiyat aralıkları ve yüksek fiyatlandırma ile ilişkili olduğunu göstermektedir. Toplam kârın, daha yüksek birim kayıp satış maliyetleri altında azaldığı görülmektedir. Sonuçlar, farklı teslim süreleri arasında toplam kârın karşılaştırılmasının model parametreleri nedeniyle doğrudan olamayacağını gösterirken, yetersiz başlangıç perakendeci stoklarının daha uzun teslim süreleri için daha düşük toplam kâra neden olduğunu göstermektedir. Uzun teslim süreleri erken tahsis kararları gerektirmekte ve dinamik iş ortamlarında kârlılığı etkileme potansiyeline sahiptir. Model uzantıları, donmuş dönemlerde fiyatlandırma ve tahsis kararlarını önemli ölçüde etkilemekte, bu da esnek sistemlerin toplam karı tüm stratejiyi revize etmek yerine kısa vadeli ayarlamalar yoluyla etkin bir şekilde telafi edebileceğini göstermektedir.