Üç yaygın kullanılan yaşam döngüsü etki analizi metodolojisinin poliolefin kasalar için karşılaştırılması

Bu tezde üç farklı "Yaşam Döngüsü Etki Analizi" metodolojisinin karşılaştırmalı analizi poliolefin plastik kasalar için gerçekleştirilmiştir. Ayrıca, kasaların atık yönetiminin iyileştirilmesi alanları araştırılmıştır. Çalışmada, GaBi 4 yazılımı kullanılmıştır. Üç farklı yaşam döngüsü etki analizi metodu olarak bu çalışmada incelenen metodlar: "CML 2001 Kasım '09", "EDIP 2003" ve "Eco-indicator (EI) 99- Hierarchist yaklaşımı"dır. Metodların farklılık ve benzerlikleri incelenmiştir. EI bir son-nokta metodu iken, EDIP ve CML orta-nokta metodolojileridir. Çalışmanın ilk bölümünde, polietilen (PE) ve polipropilen (PP) plastik kasalar analiz edilmişlerdir. İkinci bölümde ise, CML metodu seçilmiş ve geridönüşüm ve yakmanın ürünün yaşam döngüsü içindeki etkilerini gözlemlemek için uygulanmıştır. Hammaddelerin karşılaştırıldığı analizde, tüm metotlar için % 1 den az fark gözlemlenmiştir. EDIP'e göre, asidifikasyon ve fotooksidant oluşumu az farkla PP, ötrofikasyon sonuçları PE kullanımını savunmaktadır. CML metodu, asidifikasyon, fotooksidant oluşumu ve toksisite sonuçları PP, ötrofikasyon ve küresel ısınma sonuçları PE senaryolarının daha avantajlı olduğunu göstermektedir. EI ise, toksisite kategorisi sonuçlarının PP, ancak kaynak tüketme ve küresel ısınma kategorisi sonuçlarının PE kullanımını desteklediğini göstermektedir. Buradan hareketle, iki plastik malzemenin de benzer performans gösterdikleri sonucuna varılmıştır. Ayrıca küresel ısınma ve ozon incelmesinin sonuçlarının metot seçimi ile değişmedikleri görülmüştür. Diğer kategoriler için de benzerlikler gözlemlenebilmektedir. Sonuçlar ayrıca, geri dönüşümün atık yönetimine eklenmesinin emisyon düşüşlerine neden olduğunu göstermektedir. 40% geridönüşümden gelen malzeme ve sadece saf madde kullanımı senaryoları karşılaştırıldığında, 40 % oranda geri dönüşümden gelen malzemenin katıldığı senaryonun, yaklaşık 39% kadar emisyon düşüşüne neden olduğu görülmüştür. 60 % oranda geri dönüşümden gelen malzemenin katıldığı senaryonun, ise yaklaşık 59% kadar tüm emisyon düşüşüne neden olduğu görülmüştür. Tekrar kullanım senaryoları, CML ile incelenmiştir. 350 kereden 300 kereye düşürüldüğünde (%14'lük düşüş) ağırlıklandırılmış sonuçlarda 25.19 % azalmaya neden olduğu hesaplanmıştır.