Zincir halinde kapalı zamansı eğriler ile hesaplama

Kapalı Zamansı Eğriler üzerine tartışmalar, bu eğrileri kullanarak Turing Makinesi ile hesaplamaları daha efektif hale getiren hesaplama modellerine yol açmıştır. Bu modeller verileri zamanda geriye gönderme gücüne sahip olmalarından ötürü zamanın nedenselliğini bozarak paradokslara yol açabilmektedirler. Modeller kendi içlerinde bu paradoksların önüne geçmek için yaptıkları varsayımlarına göre farklılık göstermektedir. Farklı hesaplama modelleri üzerine çalışmaların karmaşıklık sınıfları ve bu sınıfların birbirleri ile olan etkileşimleri üzerine açıklık getirebildiği bilinmektedir. Hesaplama modellerinin ilki Deutsch tarafından önerilmiş olup, paradoks oluşma-sını engellemek için zamanda geri gönderilen bitlerin tek bir halde bulunmak yerine bir olasılık dağılımı içinde bulunduklarını varsaymaktadır. İkinci model Lloyd vd tarafından önerilmiştir ve istenilmeyen olasılık çıktılarının sonuç kümesinden çıkarılabilme gücüne sahiptir. Bu gücü ise makinenin her zaman kararlı olması ve makine ile etkileşim sonucu çıkabilecek paradoksların olma ihtimalinin sıfır olduğu varsayımı sayesinde elde etmektedir. Üçüncü model Say ve Yakaryılmaz tarafından önerilmiştir ve Deutsch'un modelini geliştirerek modelin birkaç dezavantajını ortadan kaldıran iyileştirmeler sunmaktadır. Bu tezde, kapalı zamansı eğriler tabanlı hesaplama modelleri incelenip bu modellerin NP-complete problemlere nasıl efektif çözümler getirdiği analiz edilmektedir. İkinci olarak literatürde geçen bu sınıfa ait bir algoritmanın aynı hatayı daha az devre masrafı ile elde edebilen bir versiyonu önerilmiştir. Son olarak Deutsch'un modeli ile hesaplamalarda ortaya çıkabilen bir durum üzerine tartışma ve analiz yer almaktadır.