Considering arguments in human-agent negotiations

Diğer etmenlerle etkileşime girebilen otonom müzakere etmenleri, birbirleriyle ilgi ve çıkarları çatışan katılımcıların karar verme sorunlarını çözmeyi amaçmaktadır. İnsanlarla müzakere edebilen etmenleri tasarlamak, rakibin duygu durumu ve argüman-ları gibi bazı faktörleri göz önünde bulundurmayı gerektirmektedir. Bu amaçla, bu tezde müzakere sırasında insan rakibin konuşma eylemlerini yakalayan argüman türlerinin genişletilmiş bir taksonomisini sunulmakta ve hiyerarşik bir sınıflandırıcı kullanarak sohbet tabanlı bir ortamdan insan argümanlarını işleyebilen argüman tabanlı otomatik bir müzakere etmeni önerilmektedir. Böylece, önerilen etmen alınan argümanları anlayabilir ve insan rakipleriyle müzakere ederken stratejisini bu argüman-lardan elde ettiği bilgiye göre uyarlayabilmektedir. İlk önce, sınıflandırıcımızı eğitmek için kullanacağımız müzakere külliyatını oluşturmak üzere, insan-etmen müzakere deneyleri alınmıştır. Deneysel sonuçlara göre, önerilen hiyerarşik sınıflandırıcının verilen metinden argümanları başarıyla çıkardığı gözlemlenmiştir. Ayrıca, insan rakibin argümanlarını ve duygularını dikkate alarak tasarlanan müzakere stratejisinin performansını incelemek için ikinci bir deney daha gerçekleştirilmiştir. Deneylerden elde edilen sonuçlar, önerilen etmenin insan rakibini genelde yendiğini ve kıyaslanan temel etmenden daha yüksek fayda elde ettiğini göstermektedir.