Alıcı fonksiyonları kullanarak hesaplanan marmara bölgesi kabuk yapısı

Marmara Bölgesi, Türkiye'nin kuzey batısında yer alan yüksek sismik aktivite ile hızlı deforme olmuş bir bölgedir. Bölgedeki kabuk yapısını daha iyi anlamak için; bölgedeki kalıcı deprem istasyonları kullanılarak, alıcı fonksiyonu analizlerinden bir istasyon altındaki kabuk kalınlığını ve Vp/Vs oranını veren H-κ yığma algoritmasını uygulayarak sonuçlar alınmıştır. 2008 Haziran ve 2012 Nisan tarihleri arasında, 40.2°-41.2° B ve 26.5°-30.5° E arasında kalan bölgede bulunan 40 adet kara istasyonu ve 2010 yılının sonunda KOERI tarafından yerleştirilen beş adet denizaltı gözlemcisi bu çalışmaya dahil edilmiştir. Alıcı fonksiyonları elde etmek için, geniş bir merkez üssü uzaklık aralığında, Mw değeri 5.5 ve üzeri olan yaklaşık 250 uzak deprem kullanıldı. Ayrıca, zaman ortamında alıcı fonksiyonları hesaplamak için, Ligorria and Ammon (1999) tarafından ortaya atılan Tekrarlamalı Ters Evrişim Tekniği kullanıldı. Sonuç olarak, bölge için makul bir kabuk yapısı belirlendi ve diğer çalışmalarla karşılaştırıldı. Alıcı fonksiyonu analizleri sonunda, Moho derinliğinin ve Vp/Vs oranının değişimini gösteren haritalar çizildi. Marmara Denizi'nin basen özelliği gösteren ve kabuk kalınlığı 26 km'ye kadar uzanan Kuzey Marmara alt basen bölgesi hariç, kabuk kalınlığında ani keskin değişimler gözlemlenmedi ve Moho derinliği ortalama olarak 31 km hesaplandı. Buna ek olarak, ortalama Vp/Vs oranı 1.74 olarak bulundu. Çınarcık Havzası yakınlarındaki istasyonlarda, 1.60-1.74 arasında değişen düşük Vp/Vs oranları ve Kuzey Marmara'da 1.60-1.70 arasında değişen ve bölgenin sediman yapısına karşılık gelen düşük Vp/Vs oranları gözlemlendi. Diğer taraftan, mafik içeriği fazla olan Batı Marmara Bölgesi'nde, 1.86-1.96 arasında değişen Vp/Vs oranları elde edildi. Bunların yanısıra, KCTX istasyonun radyal alıcı fonksiyonunu ters çözümlemek için yinelemeli doğrusal bir boyutlu ters çözüm yöntemi kullanarak, Moho derinliği farklı iki yöntemle karşılaştırılmış oldu.