Cukurova's farm buildings: A syntactic analysis of historical evolution and contemporary adaptation

Türkiye kırsalındaki geleneksel yapı stoğu hakkında çeşitli çalışmalara vardır ama çiftlikler üzerine olan mimari çalışma yok denecek kadar azdır. Son 30 yılda gelişen tarımsal üretim yöntemleri, azalan iş gücü ihtiyacı ve değişen ürünler eski çiftlik mekanlarını dönüşüme zorlamıştır. Bu çalışma için Cukurova Türkiye'de tarımsal anlama ön önemli ve ekonomik atma değeri en yüksek bölge olduğu için çalışma alanı olarak seçilmiştir. Bu tarımsal dönüşüm durumu Cukurova'da çiftliklerin mekansal elemanlarına hem mekan dizimine heöde insan davranışlarına yansımaktadır.. Bu nedenle Cukurova'da 1850 ve 1950 yılları arasında inşa edilmiş ve hala aktif olan 15 çiftlik seçilmiştir. Çalışma, ortak ve özel alanlar arasındaki sınırları ortaya çıkararak, çiftlik mekanlarında teknolojinin ve insan davranışının izlerini bulmayı amaçlıyor. Hipotezin geçerliliğini test etmek için iki farklı veri seti elde edilmiştir. Birincisi gözlemler yoluyla elde edilen davranışsal verilerden oluşur. İkincisi ise, drone fotoğrafları ile oluşturulmuş fotogrametrik modeller sayesinde çizilen planlar olmaktadır. Bu planlar sayasında da çifltiklerin mekan dizim analizleri yapılmıştır. Bu araştırma, çiftliklerin kullanımının teknolojik değişimler ve yaşam koşulları açısından zaman içinde değiştiğini göstermektedir. Son zamanlarda çiftlik yerleşim planlarında özel alan ve üretim alanı tanımları değişmeye başlamıştır. Bu son morfolojik değişiklikler, çağdaş çiftliği önemli bir olgu olabilir. Bu nedenle bu tez ile Cukurova'daki çiftlik alanlarının mekânsal uyum sürecini ortaya koymak amaçlanmıştır. Bu nedenle, çağdaş tarım ve sözdizimsel çalışmalar, çiftliklerin adaptasyonunun zaman içinde nasıl ilerlediğini göstermektedir. Bu çalışma aynı zamanda özellikle çağdaş/modern tarım ortamlarında sürdürülebilirlikte mekansal planlamayı öngörmeyi amaçlamaktadır.