Selüloz bazlı potansiyel bir biyomalzeme olan pırasanın hücresizleştirilmesi vekarakterizasyonu

Doku mühendisliğinin temel amacı; zarar görmüş dokuları, hücre yaşamına ortam sağlayan 3 boyutlu doku iskeleleri kullanarak yenilemektir. Şu anda kullanılan doku iskeleleri, insan donörlerden ya da hayvan ürünlerinden elde edilmektedir fakat ihtiyacı karşılayamamaktadır. Son zamanlarda, doğada kolayca bulunabilen biyomalzemeler olan selüloz bazlı doku iskelelerinin, doku mühendisliğindeki uygulamaları bulunmaktadır. Bu çalışmalar, bitki bazlı doku iskelelerinin yara iyileştirme, kalp ve sinir doku mühendisliği gibi birçok farklı uygulamada kullanılabilecek potansiyel bi-yomalzemeler olduğunu göstermektedir. Bu tezde, hücresizleştirme için morfolojik yapısından dolayı (birbirine bağlı, uzun kanal gibi yapılar) pırasa bitkisi seçilmiştir. Pırasa, deterjan bazlı solüsyonla hücresizleştirilmiştir. Hücresizleştirme derecesi, DNA ve protein ölçümleriyle ve hücre çekirdeği boyamasıyla değerlendirilmiştir. Kimyasal ve mekanik özellikler, hücresizleştirme işleminin yapıyı değiştirip değiştirmediğini görebilmek için hücresizleştirmeden önce ve sonra gerçekleştirilmiştir. Pırasa örneklerinin şişme, protein adsorpsiyonu ve bozunma özellikleri de incelenmiştir. SH-SY5Y insan nöroblastoma hücreleri, hücre kültürü deneylerinde kullanılmıştır. Hücre tutunmasını arttırmak için örnekler 3-aminopropiletoksisilan (APTES), oktadesiltriklorosilan (OTS) ve grafen oksit (GO) ile kaplanmıştır. Hücrelerin örneklere tutunması ve çoğalmaları MTT hücre canlılık deneyi ve Taramalı Elektron Mikroskobu görüntüleriyle incelenmiştir. Hazırlanan hücresizleştirilmiş pırasa örneklerinin, ileriki selüloz temelli doku mühendisliği çalışmaları için potansiyel doku iskelesi adayı olması beklenmektedir.