Leather ındustry wastewaters: performance of polymer-based hybrıd materıals ın coagulatıon-flocculatıon and sludge reductıon

Deri endüstrisi atıksuları, yüksek kirletici yükleri ve değişken karakteristikleri nedeniyle arıtılması güç atıksu türleri arasında yer almakta olup bu durum, yüksek giderim sağlarken kimyasal tüketimini ve çevresel etkileri azaltan arıtma yaklaşımlarına olan ihtiyacı artırmaktadır. Bu çalışma, söz konusu ihtiyaca yanıt olarak, geleneksel inorganik koagülantların polyDADMAC ve poliamin gibi organik polimerlerle birleştirildiği ve PAM ile desteklendiği hibrit koagülant sistemlerine odaklanmaktadır. Bu sistemleri değişken işletme koşullarında değerlendirmek üzere, on altı hibrit koagülant formülasyonu altı arıtma senaryosu (M1–M6) kapsamında test edilmiş ve hem yüksek hem de düşük faaliyet dönemlerini temsil eden yirmi iki gerçek atıksu örneği Çorlu Deri Organize Sanayi Bölgesi Atıksu Arıtma Tesisi'nden temin edilmiştir. Tarama aşamasında en iyi performansı gösteren formülasyonların dozları optimize edilerek COD, TOC, TSS, ağır metaller ve çamur özelliklerinin incelendiği ileri değerlendirme aşamasında geleneksel %40 alum prosesiyle karşılaştırılmıştır. Bu aşamada uygulanan faz bazlı yaklaşım, sıvı ve katı fazların ayrı değerlendirilmesini sağlayarak performans analizinin daha hassas yürütülmesine ve kütle dengesi çalışmalarına olanak tanımıştır. Çevresel performans; çamur yönetimi, kimyasal yük, uzun dönem etkiler ve arıtma verimliliğini birlikte dikkate alan entropi ağırlıklı TOPSIS yöntemi ile incelenmiş; organik polimerlerin çevresel kalıcılığı ise U.S. EPA tarafından geliştirilen BIOWIN yazılımından elde edilen biyobozunurluk tahminleriyle desteklenmiştir. Sonuçlar, hibrit koagülantların geleneksel koagülasyona göre teknik açıdan etkili ve çevresel olarak daha duyarlı bir alternatif olduğunu göstermektedir. Çalışma ayrıca, polimer sistemlerine yönelik yaşam döngüsü değerlendirmeleriyle desteklenen ileri araştırmaların önemini vurgulamaktadır. Bunun yanında, daha biyobozunur bileşenlerle geliştirilecek hibrit sistemlerin ve bu sistemlerin farklı endüstriyel atıksularda geniş kapsamlı olarak test edilmesinin benzer veya daha yüksek performans sağlayabileceği ortaya konmaktadır.