2011 yılından sonra artan düzensiz göç nedeniyle AB ve Türkiye'nin entegre sınır yönetimi stratejisinin geliştirilmesi, Türkiye-AB ilişkilerinin gelecek senaryoları

Göç, sınır güvenliği ve değişen jeopolitik gerçeklikler arasındaki karmaşık etkileşim, AB'nin Türkiye ile ilişkileri üzerinde önemli bir etkiye sahip olmuştur. Bu tez, sınır kontrolü ve düzensiz göçün AB-Türkiye ilişkisini nasıl tanımladığına odaklanarak bu önemli hususları incelemektedir. Özellikle Suriye ve Afganistan'daki mülteci krizleri sırasında önemli bir transit ve ev sahibi ülke olarak Türkiye'nin rolü, aday ülke olmanın çok ötesine geçerek bölgesel güvenlik ve Avrupa göçmen politikasında kilit bir oyuncu haline gelmiştir. AB-Türkiye ilişkisinin kapsamlı bir şekilde anlaşılmasını sağlamak amacıyla bu çalışma, uluslararası ilişkiler, göç çalışmaları ve eleştirel sınır çalışmaları teorilerini birleştiren çok disiplinli bir teorik çerçeve oluşturmaktadır. Çalışma literatüre dayanan nitel bir metodoloji kullanarak göç politikalarının ulusal ve uluslarüstü düzeyde nasıl geliştirildiğini, yürütüldüğünü ve tartışıldığını incelemektedir. Sonuçlar, hem AB'nin hem de Türkiye'nin göçmen baskılarına tepki olarak güvenlikçi söylemler benimsemiş olmalarına rağmen, 2016 AB-Türkiye Bildirisi'nin de gösterdiği gibi, pragmatik bir şekilde birlikte çalışabileceklerini gösterdiklerini ortaya koymaktadır. Ancak bu işbirliği yine de kırılgan olup çatışan çıkarlar, siyasi zorluklar ve siyasi görüşler nedeniyle sık sık sekteye uğramaktadır. Sınır kontrolünde daha koordineli ve teknolojik açıdan daha sofistike bir yaklaşıma doğru ilerleme, Türkiye'nin kurumsal reformlar, sınırlardaki teknik yatırımlar ve uluslararası ittifaklarla yansıtılan göç yönetişimindeki iç devriminde açıkça görülmektedir. Bu arada AB, sınır yükümlülüklerini dışsallaştırırken tampon devlet olarak Türkiye'ye giderek daha fazla bağımlı hale gelmektedir. AB-Türkiye ilişkileri için gelecek senaryoları da bu tezde sunulmakta ve daha fazla işbirliğinden stratejik ayrılığa kadar uzanmaktadır. Çalışmanın göç, güvenlik, diplomasi ve teknoloji arasındaki bağlantılara ilişkin eleştirel analizi, akademik tartışmaya katkıda bulunmanın yanı sıra, modern çağda uluslararası işbirliğinin en acil ve siyasi açıdan hassas alanlarından birinde yol alan karar alıcılar için faydalı tavsiyeler sunmaktadır. Sonuç olarak, bu tez sınır kontrolü ve göçün artık AB ve Türkiye'nin daha büyük jeopolitik ve stratejik uyumu için tesadüfi sorunlar olmaktan ziyade elzem olduğunu savunmaktadır. Bölgesel krizler devam ettikçe ve küresel belirsizlikler arttıkça bu ilişkinin dayanıklılığı ve uyarlanabilirliği teste tabi tutulacaktır, ancak aynı zamanda mevcut gelişmelerin karmaşıklık ve parçalanma yarattığı bir zamanda yeni bir iş birliği paradigması da sunabilir.