Dezavantajlı durumlarda iskemik inme hastalarında profilin-l(PFN-I) ve homosistein düzeylerinin biyobelirteç olarak kullanım potansiyelinin araştırılması

Amaç: Acil serviste iskemik inme şüphesi olan dezantajlı durumlardaki hastalarda iskemik inme tanısında görüntüleme yöntemleri dışında, serum PFN-1 ve Homosistein gibi ek laboratuvar parametrelerinin erken tanı, hastalığın seyri, tedavi şeklinin planlanmasında ön belirteç olarak kullanılıp kullanılamayacağını belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmamız prospektif, gözlemsel ve tanımlayıcı bir araştırma olarak planlandı. Araştırmaya Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Servisine inme semptomları ile başvuran 117 hasta dahil edildi. Kontrol grubu için ise benzer yaş ve cinsiyetteki iskemik inme öyküsü olmayan sağlıklı kontrol 117 katılımcı seçildi. Çalışmaya dahil edilen hasta ve sağlıklınkontrol grubunun demografik özellikleri, acil servise başvuru şikayetleri, semptom başlangıcından acil servis başvurusuna kadar geçen süre, başvuru anındaki vital bulguları , detaylı özgeçmişi, fizik muayene ve detaylı nörolojik muayene bulguları, NIHHS skoru, GKS, EKG, ASPECTS bulgularından oluşan çalışma formu ile kayıt altına alındı. Hastalara acil servisteki takipleri boyunca beyin BT, difüzyon MR ve beyin BT anjiografi görüntülemesi yapılarak serum PFN-1 ve Homosistein düzeylerinin ölçümü için kan numuneleri alındı. Bütün analizlerde ise IBM SPSS 25.0 programı kullanıldı. Bulgular: Çalışmamızda hasta ve kontrol grubu arasında serum Homosistein ve PFN-1 düzeyleri sağlıklı kontrol grubuna kıyasla istatistiksel anlamlı derecede yüksek bulunmuştur. Hasta grubu semptomlarının başlamasından acil servis başvuru anına kadar geçen süreye göre (0–4,5 saat, 4,5–6 saat ve 6 saat üzeri) gruplandırıldığında, ilgili parametreler ile gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır. Ancak serum Homosistein düzeyleri 0–6 saat başvuran hasta gruplarında, 6 saat üzeri başvuran hasta grubuna kıyasla istatistiksel olarak anlamlı yüksek bulunmuştur. Vasküler etyolojik alt gruplar (ana ve küçük damar), tedavi yöntemleri ile ilgili parametreler arasında istatistiksel anlamlı fark bulunamamıştır. Sonuç: Çalışmada, acil servise başvuran iskemik inme hastalarında ve sağlıklı kontrol grubunda serum PFN-1 ve Homosistein düzeyleri incelenmiştir. Bulgular, her iki biyobelirtecin de sağlıklı kontrol grubuna göre istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek olduğunu göstermiştir. Bu sonuç, serum PFN-1 ve Homosistein'in Acil servise başvuran iskemik inme şüphesi olan hastalarda dezavantajlı durumlarda temel değerlendirme, nörolojik muayene sonrası tanıya yardımcı biyobelirteçler olarak kullanılabileceklerini düşündürmektedir. Ancak ilgili parametreler ile inme şiddeti, vasküler etyolojik alt gruplar (ana-küçük damar tutulumu) arasında ayrımı, tedavi tercihlerini belirlemede ve taburculuk durumunu öngerme ile aralarında istatistiksel olarak anlamlı ilişki bulunmamıştır. Daha geniş örneklemli, prospektif çalışmalarla klinik kullanım alanları netleştirilmelidir