Doksorubisin ve Omeprazol etken maddelerinin MCF-7 kanser hücre hattı üzerine eş etkin ve hücre zehirlenme etkilerinin araştırılması

Meme kanseri, dünya çapında kadınlar arasında en sık görülen malign hastalık türüdür. Gelişmekte olan ülkelerde son birkaç yılda bu tip kanser insidansında artış görülmüştür. Günümüzde meme kanseri, kansere bağlı ölümlerin ikinci önde gelen nedenidir. Kanser tedavisinde mevcutta uygulanan tedavi yöntemleri yan etkiyi de beraberinde getirdiğinden yeni tedavi yöntemlerine ihtiyaç duyulmaktadır. Bu amaçla iki veya daha fazla ilacın kombine olarak kullanılması kanser tedavisinde etkili bir yol olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışmada doksorubisin ve omeprazol etken maddeleri MCF-7 hücreleri üzerine tekli ve kombine şekilde doza ve zamana bağımlı uygulanmıştır. Kombine kullanımda terapötik etkiyi artırmak, kemoterapötik ajana geliştirilen direnç ve yan etkileri azaltmak amaçlanmıştır. Doksorubisin, bir antrasiklin antibiyotiği olup tümör hücresi apoptozunu indüklemek için birçok kanserde yaygın olarak kullanılan bir antikanser ajandır. Omeprazol ise gastrik proton pompası inhibitörü özelliğinde ilaçtır. MCF-7, meme kanseri çalışmalarında yaygın olarak kullanılan hücre hattıdır. Bu çalışmanın amacı, anti kanser ajan doksorubisin ve proton pompası inhibitörü omeprazolün MCF-7 hücreleri üzerindeki ayrı ayrı ve kombine kullanımlarının hücreler üzerindeki sitotoksik ve sinerjetik etkinliklerini araştırmaktır. Ek olarak bu çalışma, proton pompası inhibitörünün meme kanserinde kullanılan sitotoksik ajanın etkinliğini artırıp artırmayacağını araştırmak için tasarlanmıştır. Bu sebeple etken maddelerin tekli ve kombine uygulanması sonucu MTT testi ile IC50 dozları belirlenmiştir. Ardından sinerjetik etki hesaplanarak qPCR deneyleri için RNA izolasyonu ve cDNA sentezi deneyi gerçekleştirilmiştir. Etken maddelerin apoptoz üzerindeki etkileri akış sitometri ile tespit edilmiştir. Doksorubisin ve omeprazol ayrı ayrı ve kombine kullanımının MCF-7 hücre hattı üzerindeki qPCR deneyi sonuçlarında anlamlı değişim gösteren mRNA'ların hangi yolakta rolü olduğu belirlenmiştir. MCF-7 meme kanseri hücre hattında apoptotik etkiye sebep olan proton pompası inhibitörünün sinyal yolaklarında gen ifade düzeyindeki etkileri gösterilmiştir. Sonuç olarak doksorubisinin antikanser etkinliğinin proton pompası inhibitörü ile arttığı gösterilmiştir. Kombine uygulamanın tekli uygulamaya göre hücreler üzerinde daha kuvvetli bir sitotoksik etki gösterdiği gözlemlenmiştir. Etken maddelerin tek başına ve kombine kullanımının hem doz artımı hem de zamana bağlı olarak apoptozisi indüklediği görülmüştür.