Ebeveyn ile çocuk arasındaki iletişimin aile yapısının oluşumuna etkisi (Sakarya örneği)

Yapılan çalışmada genel olarak sosyal bir varlık olan insanların en temel gelişim alanı olan aile içerisinde, "Ebeveyn İle Çocuk Arasındaki İletişimin Aile Yapısının Oluşumuna Etkisi" incelenmesi amaçlanmıştır. Ebeveynin çocuğu ile iletişimi ve aile yapısına etkisi ve bazı sosyodemografik bileşenler açısından ele alınan bu çalışmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Çalışmada Kahraman ve Taraklı (2016) tarafından geliştirilen Ebeveynin Çocuğuyla İletişimi Ölçeği (EÇİÖ) ve Gülerce (1996) tarafından geliştirilen Aile Yapısını Değerlendirme Ölçeği (AYDA) kullanılmıştır. Çalışmada tabakalı örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Çalışmanın evreni Sakarya'nın Adapazarı merkezinde ikamet eden 12-18 yaş arası çocuğu olan aileler (ebeveyn ve çocuklar), örneklemi ise tabakalı örneklem yöntemi ile 12-18 yaş arası çocuğu olan 500 aile (ebeveyn ve çocuklar) seçilmiştir. Araştırmada elde edilen verilerin analizinde "SPSS 27.0" programından faydalanılmıştır. Analizlerde test tekniklerinden bağımsız t testi, ki-kare ve anova testleri kullanılmıştır. Bunun yanı sıra basit ve çoklu doğrusal regresyon, korelasyon ve post-hoc analizleri de yapılmıştır. Çalışmamızda çocukla iletişim ve aile yapısı arasındaki ilişki sonuçları incelendiğinde; paylaşıma açık olma ile iletişim, birlik, yetkinlik ve aile yapısının değerlendirmesi arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu görülürken; paylaşıma açık olma ile yönetim ve duygusal bağlam arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki tespit edildi.