Kardiyak vagal denervasyon ile birlikte karotid arter ve femoral arter kanülasyonunun iskemi ve reperfüzyonla uyarılan aritmiler üzerine etkisi

Bu çalışmada deneysel miyokart enfarktüsü modelinde kan basıncı ölçümü için yapılan karotid arter ve femoral arter kanülasyonunun ve sağ vagal denervasyonun, iskemi-reperfüzyon ile uyarılan aritmiler üzerine etkilerinin karşılaştırılması amaçlanmıştır. Çalışmada 58 adet erkek Sprague Dowley türü 6-7 aylık sıçan kullanılmıştır. İki ana grup ve 2 alt grup olarak toplam 4 grup oluşturulmuştur. Birinci grupta kan basıncı ölçmek için, damar içi kanülasyon sağ karotid arterden, ikinci grupta ise sağ femoral arterden yapılmıştır. Miyokardiyal İskemi modeli sol koroner arterin ipek iplikle bağlanarak, reperfüzyon ise bu bağ gevşetilerek oluşturulmuştur. İki alt grupta vagal denervasyon, karotid arter yanında seyreden N. vagus kesilerek yapılmıştır. Bu işlemin taklidinde sinir kesilmemiş sadece karotid arterden ayrılmıştır. İskemi ve reperfüzyon boyunca kan basıncı, kalp atım hızı, aritmi tipleri ve süreleri tespit edilmiştir. Gruplar arasındaki karşılaştırmalar tek yönlü varyans analizi, tek kuyruklu t-testi ve Ki kare testi uygulanarak yapılmıştır. İskemi ve reperfüzyon boyunca kan basıncı ve kalp atım hızı femoral arter grubunda, karotid arter grubuna göre daha düşük bulunmuştur. İskemi ve reperfüzyon sırasında femoral arter grubunda aritmi skoru karotid arter grubuna göre daha yüksek olmuştur. Vagal denervasyon karotid arter grubunda aritmileri artırırken femoral arter grubunda etkili olmamıştır. Sonuç olarak, sıçanlarda deneysel miyokardiyal iskemi ve reperfüzyon modelinde yapılan femoral arter kanülasyonu, karotid arter kanülasyonuna göre aritmileri artırıcı etki yapmaktadır. Femoral arter kanülasyonu sırasında baroreseptörlerin daha az uyarılması, aritmilerin bu artışında rol alabilir.